بررسی بستهبندی پلیمری نوین جهت حفظ کیفیت بادمجان طی دوره نگهداری
بررسی بستهبندی پلیمری نوین جهت حفظ کیفیت بادمجان طی دوره نگهداری
سپیده بهرامی1 شهلا غفاریاصلگنجینهکتاب2 محمد عبداللهیاننوقابی3
1) استادیار، گروه علوم و صنایع غذایی، واحد شهرقدس، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرقدس، ایران
2) دانشجوی، کارشناسی ارشد، گروه علوم و صنایع غذایی، واحد شهرقدس، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرقدس، ایران
3) استاد، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند، کرج، ایران
کد IOI مقاله
:
ABFF-ABDHDD
محل انتشار :
نهمین کنگره بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(9icsda.ir)
چکیده :
به منظور افزایش ماندگاری بادمجان (قلمی و دلمهای) در طول زمان نگهداری (در دمای محیط به مدت 21 روز)، از غلظتهای مختلف پارافین به عنوان ماده تغییرفازدهنده استفاده شد. پارافین با سطوح مختلف (صفر، 7 و 14 درصد بر مبنای وزن پلیمر) در ساختار پلیمر مورد استفاده قرار گرفت و تأثیر آن بر ویژگیهای بادمجانها (افت وزن، مواد جامد محلول، پارامترهای رنگی (L*، a و b)، سفتی و محتوی فنل کل) ارزیابی شد. نتایج نشان داد که در هر دو نوع بادمجان قلمی و دلمهای، افزایش سطح پارافین در ساختار پلیاتیلنی منجر به کاهش افت وزن و تغییرات مواد جامد محلول در نمونههای بادمجان طی نگهداری شد (05/0>p). افزایش سطح پارافین در ساختار پلیمری به طور معنیداری از افت سفتی نمونهها جلوگیری کرد. نتایج پارامترهای رنگی گوشت بادمجان نشان داد که شاخص روشنایی (L*) با افزایش مدت زمان نگهداری به طور معنیداری کاهش و شاخصهای قرمزی (a) و زردی (b) افزایش یافت اما افزایش درصد بکارگیری پارافین در ساختار پلیمر از کاهش شاخص روشنایی و افزایش شاخصهای زردی و قرمزی جلوگیری نمود. استفاده از فیلم پلیمر-پارافین به طور معنیداری (05/0>p) از افت محتوی فنل در طول زمان نگهداری جلوگیری کرد. در مجموع، میتوان نتیجه گرفت که استفاده از 14 درصد پارافین در ساختار فیلم پلیاتیلنی منجر به کاهش افت ویژگیهای فیزیکوشیمیایی در نمونههای بادمجان طی نگهداری میشود.
کلمات کلیدی : بستهبندی پارافین مواد تغییرفازدهنده بادمجان ضایعات پس از برداشت