تکثیر و جوانه زنی گیاه مریم گلی از طریق کشت بافت گیاهی

تکثیر و جوانه زنی گیاه مریم گلی از طریق کشت بافت گیاهی

فاطمه نجفی1

1) کارشناسی ارشدژنتیک،دانشگاه زابل،ایران

کد IOI مقاله : ABFF-ABEAKZ
محل انتشار : نهمین کنگره بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(9icsda.ir)
چکیده :
    به‌منظور بررسی اثر نوع محیط‌کشت و غلظت هورمون‌های رشد بر پتانسيل ريزازديادي گیاه مریم گلی (Salvia officinalis.)، پژوهشی در سال 1403 در آزمایشگاه کشت بافت مرکز زیست‌فناوری دانشگاه زابل انجام شد. این آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. دو نوع محیط‌کشت شامل MS و MS2/1 و سه نوع هورمون شامل بنزیل‌آمین‌پورین (BAP)، نفتالین‌استیک‌اسید (NAA) و ایندول-۳-بوتیریک‌اسید (IBA) در چهار غلظت صفر، 5/0، 1 و 5/1میلی‌گرم در لیتر مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد محیط MS نسبت به MS2/1 اثربخشی بیشتری در توسعه شاخسار و ریشه‌زایی دارد. ترکیب هورمون‌های   mg L⁻¹ BAP5/1 mg L⁻¹NAA+5/0 در محیط MS بیشترین طول، وزن و کیفیت شاخسار را ایجاد نمود. همچنین در مرحله ریشه‌زایی، غلظت mg L⁻¹ 5 از  IBA باعث تشکیل ریشه‌های بلندتر و سنگین‌تر شد. بر این اساس، ترکیب مذکور از هورمون‌ها و محیط MS به‌عنوان بهترین تیمار برای ریزازدیادی و ریشه‌زایی مریم‌گلی پیشنهاد می‌شود. این نتایج می‌توانند مبنایی برای تدوین پروتکل استاندارد کشت بافت این گیاه در سطوح پژوهشی و صنعتی فراهم آورند و به بهبود بهره‌وری تولید انبوه گیاهان دارویی کمک نمایند.

کلمات کلیدی : مریم‌گلی ریزازدیادی کشت بافت محیط ms