بررسی توسعه کشت بافت و کالوس زایی در ارقام مختلف مرکبات مازندران
بررسی توسعه کشت بافت و کالوس زایی در ارقام مختلف مرکبات مازندران
حسن علی نژاد المشیری1 سیده زهرا حسینی2
1) دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم باغبانی. دانشگاه آزاد اسلامی کرج
2) دانش آموخته دکتری اصلاح نباتات. دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری. مازندران.
کد IOI مقاله
:
ABFF-ABEKHK
محل انتشار :
نهمین کنگره بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(9icsda.ir)
چکیده :
هدف اصلی اصلاح پایه های مرکبات تولید گیاهان عاری از عوامل بیماری زاست. به منظور بررسی توسعه کشت بافت و کالوس زایی در ارقام مختلف مرکبات مازندران، پنج پایه مرکبات رایج در استان مازندران انتخاب شد. بعد از استریل بذرها به محیط کشت و دمای 25 درجه سانتیگراد با 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی قرار داده شد و بعد از گذشت یک ماه ریز نمونه ها تهیه شدند. القای کالوس روی محیط کشت EME تحت آزمایش فاکتوریل با سه عامل رقم در 5 سطح (نارنج، پونسیروس، سیترنج، سیتروملو، ولکامریانا)، غلظت هورمون NAA در سه سطح (0.5، 1، 1.5 میلی گرم در لیتر) و غلظت هورمون Kin در سه سطح (3، 4، 6 میلی گرم در لیتر) در قالب طرح پایه کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. براساس نتایج، بیشترین درصد کالوسزایی رقم نارنج مربوط به 5/0 میلیگرم در لیتر NAA +3 میلیگرم در لیتر Kin (25 درصد)، بیشترین درصد کالوسزایی رقم پونسیروس مربوط به 1 میلیگرم در لیتر NAA +3میلیگرم در لیتر Kin (100 درصد) و 5/1 میلیگرم در لیتر NAA +3 میلیگرم در لیتر Kin (100 درصد) بوده است. در مورد رقم سیترنج بیشترین درصد کالوسزایی مربوط به 5/0 میلیگرم در لیتر NAA + 6 میلیگرم در لیتر Kin (91 درصد) و سیتروملو مربوط به 1 میلیگرم در لیتر NAA +3میلیگرم در لیتر Kin (92 درصد) و در رقم ولکامریانا بیشترین درصد کالوسزایی مربوط به 5/1 میلیگرم در لیتر NAA +3میلیگرم در لیتر Kin (100 درصد) بوده است. فراوانی کالوس زایی غالبا متاثر از تنظیم کننده های رشدی NAA و Kin با غلظتهای 1.5 و 3 میلی گرم در لیتر بود.
کلمات کلیدی : تنظیم کنندههای رشد کالوس مرکبات