Edible Green Infrastructure in Flood Resilient Urban Parks: A Conceptual Spatial Suitability Framework

Sara Rahmani¹

1) 1. Master of Landscape Architecture, Shiraz University Email:

IOI Code : ABFG-ACAABK
محل انتشار : دوازدهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری، هنر و توسعه شهری(12icsau.ir)
Abstract :
    تغییرات اقلیمی و گسترش شهرنشینی می‌توانند به افزایش خطر سیلاب در مناطق شهری منجر می‌شوند. راهکارهای مبتنی بر طبیعت ، از جمله زیرساخت سبز در پارک‌های شهری، می‌توانند به مدیریت رواناب‌های ناشی از بارندگی کمک کنند؛ درحالی‌که زیرساخت سبز خوراکی ممکن است چندعملکردی بودن این فضاها را افزایش دهد. بااین‌حال، ادغام زیرساخت سبز خوراکی در پارک‌های تاب‌آور در برابر سیلاب ممکن است با چالش‌هایی از جمله مواجهه با آلودگی و تعارض احتمالی با عملکردهای مدیریت سیلاب همراه باشد. به‌منظور شناسایی شرایط مناسب برای انتخاب و جانمایی گیاهان خوراکی در این پارک‌ها، مروری هدفمند بر ادبیات علمی با استفاده از پایگاه‌های اطلاعاتی علمی انجام شد. مطالعات بر اساس ارتباط آن‌ها با جانمایی یا انتخاب گیاهان خوراکی انتخاب شدند و یافته‌های آن‌ها در چهار حوزه شامل توپوگرافی و الگوهای رواناب سطحی، مواجهه با آلودگی، شرایط خاک و ناحیه ریشه، و ویژگی‌های گیاهی و سازگاری آن‌ها مورد بررسی و تلفیق قرار گرفتند. تلفیق یافته‌ها حاکی از آن است که مناسب‌بودن شرایط برای کاشت گیاهان خوراکی به بررسی میزان مواجهه با عوامل محیطی، شرایط رشد، ویژگی‌های گیاهی و الزامات مدیریت سیلاب بستگی دارد. بر اساس این یافته‌ها، چارچوبی فضایی و مقدماتی برای تفکیک پهنه‌های ترجیحی، پهنه‌های مشروط و پهنه‌های مستثنا از استقرار زیرساخت سبز خوراکی پیشنهاد شد تا تصمیم‌گیری‌های اولیه در طراحی منظر را هدایت کند.

Keywords : منظر تاب آور در برابر سیل پارک‌های شهری زیرساخت سبز خوراکی مدیریت رواناب ناشی از بارندگی آلودگی رواناب