طراحی شهری جهت ارتقای زیست شبانه با رویکرد سرزندگی شهری در محدوده میدان تجریش: پیوند فضا، فعالیت و حضورپذیری
طراحی شهری جهت ارتقای زیست شبانه با رویکرد سرزندگی شهری در محدوده میدان تجریش: پیوند فضا، فعالیت و حضورپذیری
ساناز محبی1
1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شهرسازی گرایش طراحی شهری دانشگاه معماری و هنر پارس
کد IOI مقاله
:
ABFG-ACACEF
محل انتشار :
دوازدهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری، هنر و توسعه شهری(12icsau.ir)
چکیده :
پژوهش حاضر با هدف ارتقای زیست شبانه در میدان تجریش از طریق پیوند سهگانه «فضا، فعالیت و حضورپذیری» تدوین شده است. این محدوده با وجود برخورداری از پتانسیلهای بالا (بازار سنتی، امامزاده صالح و حملونقل عمومی)، در ساعات شب با چالشهایی چون کاهش روشنایی و حضورپذیری در ضلع جنوبی، زمین خالی فاقد کاربری و ساماندهی نشدن فعالیتهای غیررسمی مواجه است.
روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانهای و مشاهدات میدانی است. تحلیل دادهها بر اساس پنج معیار اصلی (ایمنی، اجتماعی-فرهنگی، کاربری، کالبدی و مدیریت) و با استفاده از مدل SOAR انجام شده است.
نتایج نشان میدهد که میدان تجریش با وجود نقاط قوتی چون نظارت مؤثر و بازسازی کالبدی، دارای دو گره اصلی است: کاهش روشنایی در ضلع جنوبی و زمین خالی فاقد کاربری که موجب گسست بصری شده است. در نهایت، راهبردهای طراحی در دو سکانس (بوستان صالحیه و پارک تجریش) و در سه سطح کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت اولویتبندی و ارائه شدند.
کلمات کلیدی : زیست شبانه سرزندگی شهری حضورپذیری فضای شهری فعالیت شهری میدان تجریش