بررسی تأثیر طول جوش اتصال بر ظرفیت خمش موضعی بال مقاطع فولادی
بررسی تأثیر طول جوش اتصال بر ظرفیت خمش موضعی بال مقاطع فولادی
نیما فخار حسنی1 یوسف حسین زاده2
1) دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2) استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
کد IOI مقاله
:
ABFG-ACADFC
محل انتشار :
دوازدهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری، هنر و توسعه شهری(12icsau.ir)
چکیده :
در اتصالات فولادی، انتقال بارهای متمرکز کششی از بال تیر به ستون میتواند به حالت حدی خرابی خمش موضعی بال منجر شود. با وجود اهمیت جزئیات اتصال، ضوابط آییننامه AISC 360-22 به در این خصوص براساس ضخامت بال توسعه یافته و تاثیر طول جوش را بطور مستقیم در روابط خود لحاظ نمیکند. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع تاثیر میزان طول جوش بر ظرفیت خمش موضعی و رفتار مقاطع بالپهن IPB، با بهرهگیری از نرمافزار اجزای محدود ABAQUS انجام گرفته است. پس از اعتبارسنجی مدلهای عددی با دادههای آزمایشگاهی مرجع، مطالعه پارامتریک جامع روی مدلهای گوناگون تحت بارگذاری کششی یکطرفه اجرا شد. نتایج نشان داد که با کاهش نسبت طول جوش به عرض بال، ظرفیت باربری مؤثر و نظری جوش کاهش می¬یابد؛ در حالی که بازده ظرفیت جوش بهبود یافته و نسبت ظرفیت مؤثر به نظری از حدود 58 به 88 درصد میرسد که بدلیل توزیع تنش یکنواخت¬تر در طولهای کوتاهتر جوش اتصال می¬باشد. همچنین، ضوابط آیین¬نامه در مورد حالت حدی خمش موضعی بال محافظه¬کارانه بوده و ظرفیت مؤثر بال نمونه¬های بررسی شده بین 123 تا 172 درصد ظرفیت نظری می¬باشد، بهطوریکه با کاهش طول جوش، ظرفیت نمونهها به مقادیر پیشبینیشده توسط آییننامه نزدیکتر میشود.
کلمات کلیدی : طول جوش خمش موضعی جان ناپایداری موضعی تحلیل اجزا محدود