اولویت‌دهی چراغ‌های راهنمایی به اتوبوس‌های شهری: چارچوب تصمیم‌گیری و ارزیابی مرحله‌ای برای شهرداری‌ها

اولویت‌دهی چراغ‌های راهنمایی به اتوبوس‌های شهری: چارچوب تصمیم‌گیری و ارزیابی مرحله‌ای برای شهرداری‌ها

سید حامد زاهد1

1) کارشناسی ارشد عمران، زلزله، موسسه آموزش عالی سینا، کارشناس حمل و نقل شهرداری کاشان،

کد IOI مقاله : ABFG-ACAFEE
محل انتشار : دوازدهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری، هنر و توسعه شهری(12icsau.ir)
چکیده :
    در بسیاری از شبکه‌های اتوبوسرانی شهری، بخشی از تأخیر و نوسان زمان سفر در تقاطع‌های چراغ‌دار ایجاد می‌شود؛ بااین‌حال، اجرای اولویت‌دهی به اتوبوس بدون شناخت الگوی تقاضا، وضعیت کنترل ترافیک و پیامدهای آن بر سایر کاربران می‌تواند به جابه‌جایی تأخیر از یک گروه به گروه دیگر منجر شود. هدف این مقاله، تدوین چارچوبی مرحله‌ای برای تصمیم‌گیری شهرداری‌ها درباره به‌کارگیری اولویت‌دهی چراغ راهنمایی به اتوبوس در تقاطع‌های پرتأخیر است. روش پژوهش، تحلیل اسنادی و تطبیقی دستورالعمل‌های فنی و مطالعات علمی در زمینه اولویت‌دهی حمل‌ونقل عمومی، عملکرد تقاطع و قابلیت اطمینان خدمت است. بر پایه این تحلیل، فرایندی شامل تشخیص منشأ تأخیر، غربالگری تقاطع‌ها، انتخاب راهبرد متناسب، کنترل پیامدهای جانبی، اجرای آزمایشی و ارزیابی پس از اجرا پیشنهاد می‌شود. چارچوب ارائه‌شده، تأخیر مسافران، قابلیت اطمینان اتوبوس، تأخیر کاربران خیابان‌های متقاطع، ایمنی عابر پیاده و هزینه نگهداری را هم‌زمان در نظر می‌گیرد. نتیجه تحلیلی مقاله آن است که اولویت‌دهی مؤثر، نه یک تجهیز منفرد، بلکه مداخله‌ای عملیاتی و بین‌بخشی است که باید متناسب با ویژگی هر تقاطع طراحی و به‌طور مستمر پایش شود.

کلمات کلیدی : حمل‌ونقل عمومی اولویت‌دهی چراغ راهنمایی اتوبوس شهری مدیریت ترافیک شهرداری