تحلیل تطبیقی آسیب‌پذیری لرزه‌ای ساختمان‌های مسکونی در مناطق مختلف شهر تبریز بر اساس الگوهای ساخت‌وساز

تحلیل تطبیقی آسیب‌پذیری لرزه‌ای ساختمان‌های مسکونی در مناطق مختلف شهر تبریز بر اساس الگوهای ساخت‌وساز

نوروزعلی بهاری سرخه گاو1

1) کارمند شهرداری

کد IOI مقاله : ABFG-ACZHBG
محل انتشار : دوازدهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری، هنر و توسعه شهری(12icsau.ir)
چکیده :
    شهر تبریز به دلیل موقعیت ژئولوژیکی حساس و قرارگیری در مجاورت سیستم‌های گسلی فعال، یکی از پرخطرترین مناطق ایران از نظر پتانسیل وقوع زلزله‌های با شدت بالا محسوب می‌شود. با توجه به رشد سریع شهرنشینی و تنوع گسترده در الگوهای ساخت‌وساز، از جمله تفاوت در سن بناها، نوع سیستم‌های مقاوم در برابر جانبی و کیفیت اجرای سازه‌ها، مدیریت ریسک زلزله در این کلان‌شهر با چالش‌های پیچیده‌ای روبروست. هدف اصلی این پژوهش، تحلیل تطبیقی و مقایسه‌ای سطح آسیب‌پذیری لرزه‌ای ساختمان‌های مسکونی در مناطق مختلف شهر تبریز است تا مشخص شود کدام مناطق به دلیل الگوهای ساخت‌وساز خاص، در برابر لرزه آسیب‌پذیرتر هستند. در این راستا، پژوهش حاضر با بهره‌گیری از [در اینجا روش را اضافه می‌کنیم، مثلاً: تحلیل داده‌های آماری مناطق مختلف و ترکیب آن با مدل‌های ارزیابی آسیب‌پذیری]، عملکرد ساختمان‌ها را در برابر طیف‌های مختلف شتاب زمین بررسی می‌کند. تمرکز اصلی بر مقایسه میان مناطق با بافت قدیمی و سنتی با مناطق دارای توسعه مدرن است. در این میان، متغیرهایی نظیر نوع سیستم سازه‌ای (دیوار بار، قاب‌های بتنی یا فولادی)، سن بنا و میزان انطباق با مقررات ملی ساختمان، به عنوان عوامل کلیدی در تعیین سطح ریسک لحاظ شده‌اند. یافته‌های اولیه نشان می‌دهد که تفاوت در الگوی توسعه شهری و عدم یکپارچگی در استانداردهای ساخت‌وساز در مناطق مختلف، منجر به ایجاد ناهمگونی در سطح تاب‌آوری شهری شده است. این تحقیق نه تنها نقاط بحرانی شهر را شناسایی می‌کند، بلکه با ارائه یک دیدگاه مبتنی بر داده، چارچوبی برای اولویت‌بندی پروژه‌های بهسازی لرزه‌ای و بهبود استراتژی‌های مدیریت بحران در شهرداری تبریز ارائه می‌دهد.

کلمات کلیدی : زلزله آسیب‌پذیری لرزه‌ای شهر تبریز الگوهای ساخت‌وساز تاب‌آوری شهری مدیریت ریسک