معماری ديروز، معماری امروز (مطالعه تطبيقی: شهر مصدر و شوشترنو)
معماری ديروز، معماری امروز (مطالعه تطبيقی: شهر مصدر و شوشترنو)
امير حق شناس1 مصطفی کيانی2
1) دانشجوی کارشناس ارشد مطالعات معماری ایران، دانشگاه هنر، تهران
2) دانشيار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران، ایران
کد IOI مقاله
:
ABFG-ACZHDG
محل انتشار :
دوازدهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری، هنر و توسعه شهری(12icsau.ir)
چکیده :
معماری ایران، همواره با وجود تغييرات مداوم کالبدی، اجتماعی و فرهنگی، از تداوم اصول و مفاهیم بنیادین برخوردار بوده است. مسئله این پژوهش، بررسی امکان تداوم این مبانی در معماری معاصر و چگونگی پیوند میان میراث معماری گذشته و نیازهای انسان معاصر است. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و رویکردی کیفی، ابتدا دیدگاههای معماران و صاحبنظران درباره ویژگیها و اصول معماری ایران را بررسی کرده و مؤلفههای دارای قابلیت تداوم را شناسایی میکند. سپس، با تمرکز بر نسبت فرم، الگو و مفهوم، چگونگی انتقال و بازتعریف این مؤلفهها بررسی میشود. در ادامه، دو نمونه شهر شوشتر نو در ایران و شهر مصدر در کشورهای عربی، بهعنوان نمونههایی برای نشان دادن امکان تداوم گذشته در معماری امروز تحلیل میشوند؛ انتخاب این دو نمونه با هدف قیاس میان آنها نیست، بلکه برای نمایش دو تجربه متفاوت از بازخوانی میراث معماری در شرایط معاصر است. یافتهها نشان میدهد که تداوم معماری گذشته الزاماً به معنای تکرار فرمها و عناصر تاریخی نیست، بلکه میتواند از طریق شناخت اصول، الگوها، مفاهیم و کیفیتهای فضایی گذشته و بازتعریف آنها متناسب با نیازهای امروز تحقق یابد. بنابراین، تداوم معماری ایرانی را میتوان فرایندی برای پیوند ديروز با معماری امروز دانست، نه بازگشت به ديروز یا تقلید از آن.
کلمات کلیدی : تداوم معماری سنت تجدد شوشتر نو مصدر