نقش روان‌شناسی محیط در طراحی فرهنگسرای جوان با تأکید بر تعاملات اجتماعی

نقش روان‌شناسی محیط در طراحی فرهنگسرای جوان با تأکید بر تعاملات اجتماعی

مهسا فتحی1 محمود توکلی2 رامین درطلوعی3

1) دانشجو کارشناسی ارشد معماری،موسسسه آموزش عالی طبری،بابل،ایران
2) استادیارگروه معماری،موسسسه آموزش عالی طبری،بابل،ایران
3) عضو هیات علمی گروه معماری،موسسسه آموزش عالی طبری،بابل،ایران

کد IOI مقاله : ABFG-ACZHFK
محل انتشار : دوازدهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری، هنر و توسعه شهری(12icsau.ir)
چکیده :
    فضاهای فرهنگی و اجتماعی نقش مهمی در شکل‌گیری تعاملات اجتماعی و تقویت حس تعلق به مکان دارند. فرهنگسرای جوان به‌عنوان فضایی عمومی و فرهنگی، می‌تواند بستری برای حضور، گفت‌وگو، مشارکت و فعالیت‌های جمعی جوانان فراهم کند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی مؤلفه‌های مؤثر بر تعاملات اجتماعی جوانان و به‌کارگیری آن‌ها در طراحی فرهنگسرای جوان در شهر بابل با رویکرد روان‌شناسی محیط انجام شده است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی ـ تحلیلی با رویکرد کیفی است و اطلاعات آن از طریق مطالعات کتابخانه‌ای، بررسی منابع تخصصی و تحلیل نمونه‌های مشابه گردآوری شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد عواملی همچون دسترسی و خوانایی، تنوع و انعطاف‌پذیری فضایی، مقیاس انسانی، کیفیت بصری، فضاهای جمعی و نیمه‌جمعی، امکان مکث و گفت‌وگو و ارتباط میان فضاهای باز، نیمه‌باز و بسته، در افزایش حضور و تعاملات اجتماعی مؤثرند. همچنین، ایجاد فضاهای متنوع و دعوت‌کننده می‌تواند به شکل‌گیری تجربه‌های مشترک و تقویت حس تعلق به مکان کمک کند. بر این اساس، طراحی فرهنگسرای جوان در بابل با بهره‌گیری از اصول روان‌شناسی محیط می‌تواند محیطی پویا، خوانا و تعامل‌گرا برای پاسخگویی به نیازهای اجتماعی، فرهنگی و آموزشی جوانان فراهم سازد.

کلمات کلیدی : روان‌شناسی محیط تعاملات اجتماعی فرهنگسرای جوان حس تعلق به مکان