ارائه چارچوبی برای طراحی معماری مراکز صنایع دستی با رویکرد یکپارچگی آموزش، تولید و عرضه محصولات

ارائه چارچوبی برای طراحی معماری مراکز صنایع دستی با رویکرد یکپارچگی آموزش، تولید و عرضه محصولات

نجمیه شیرکوند1

1) Najmieh Shirkavand

کد IOI مقاله : ABFG-ACZKED
محل انتشار : دوازدهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری، هنر و توسعه شهری(12icsau.ir)
چکیده :
    مراکز صنایع دستی به‌عنوان فضاهایی با ظرفیت هم‌زمان آموزشی، تولیدی و اقتصادی، نیازمند سازمان‌دهی معماری متناسب با ارتباط میان فرآیند یادگیری، ساخت محصولات و معرفی و عرضه آن‌ها هستند. بااین‌حال، تفکیک نامتناسب عملکردها و نبود روابط فضایی هدفمند میان این بخش‌ها می‌تواند پیوستگی فعالیت‌ها و بهره‌گیری مؤثر از ظرفیت‌های مجموعه را محدود کند. ازاین‌رو، مسئله اصلی پژوهش حاضر، چگونگی سازمان‌دهی فضایی و تبیین راهبردهای طراحی معماری برای یکپارچه‌سازی آموزش، تولید و عرضه محصولات در مراکز صنایع دستی است. هدف پژوهش، ارائه چارچوبی مفهومی برای طراحی این مراکز با تأکید بر روابط عملکردی و فضایی میان بخش‌های اصلی و الزامات اختصاصی هر عملکرد است. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی‌ـ‌تحلیلی است که با اتکا به مطالعات کتابخانه‌ای و تحلیل مبانی نظری مرتبط با معماری مراکز صنایع دستی و سازمان‌دهی فضایی انجام شده است. در این راستا، روابط میان فضاهای آموزشی، کارگاهی، پشتیبان، نمایش و عرضه محصولات بررسی و مؤلفه‌های مؤثر بر طراحی استخراج شده‌اند. نتایج تحلیل نظری به شناسایی پنج مؤلفه اصلی شامل پیوستگی عملکردی، تفکیک متناسب فضاها، ارتباطات حرکتی و بصری، انعطاف‌پذیری فضایی و فضاهای پشتیبان و تعاملی منجر شد. بر مبنای این مؤلفه‌ها، چارچوب پیشنهادی بر ایجاد روابط هدفمند میان عملکردهای مرتبط، حفظ استقلال نسبی فضاهای تخصصی و تسهیل توالی فعالیت‌های آموزشی، تولیدی و عرضه محصولات تأکید دارد. این چارچوب می‌تواند مبنایی مفهومی برای برنامه‌ریزی و طراحی معماری مراکز صنایع دستی قرار گیرد؛ بااین‌حال، ارزیابی کاربردپذیری آن در پروژه‌های واقعی به مطالعات تکمیلی نیاز دارد.

کلمات کلیدی : معماری مراکز صنایع دستی یکپارچگی عملکردی سازمان‌دهی فضایی آموزش و تولید عرضه محصولات چارچوب طراحی معماری