از مدیریت پیام تا مدیریت رابطه: تحول تاریخی و منطق ارتباطی روابط عمومی در عصر دیجیتال

از مدیریت پیام تا مدیریت رابطه: تحول تاریخی و منطق ارتباطی روابط عمومی در عصر دیجیتال

فاطمه شیخ1

1) دانشجوی کارشناسی حرفه‌ای روابط عمومی،

کد IOI مقاله : ABFK-ACZHEB
محل انتشار : سومین همایش بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، حقوق، علوم انسانی و کارآفرینی(icmlhe.ir)
چکیده :
    روابط عمومی از زمان پیدایش خود به‌عنوان یک حرفۀ مستقل در اوایل قرن بیستم، تحولی عمیق را از تبلیغ یک‌سویه به گفت‌وگوی دوسویه تجربه کرده است. این مقاله با چارچوب تحلیلی «از مدیریت پیام به مدیریت رابطه»، به بررسی نظام‌مند تحول کارکردی و بازساختاریابی روابط عمومی در بستر تاریخی می‌پردازد. روش پژوهش، مروری–اسنادی و تحلیل تاریخی است و بر چهار مدل گرونیگ و هانت، نظریۀ مدیریت رابطه و بازتاب‌های اخلاقی فن‌آوری‌های دیجیتال بر روابط عمومی تمرکز دارد. یافته‌ها نشان می‌دهد که محیط دیجیتال، وظیفۀ محوری روابط عمومی را از «کنترل جریان اطلاعات» به «ساختن رابطۀ پایدار میان سازمان و مخاطبان» تغییر داده است و اعتماد، شفافیت و همدلی به شاخص‌های کلیدی اثربخشی روابط عمومی تبدیل شده‌اند. شبکه‌های اجتماعی در حالی که کانال‌های بیان سازمانی را گسترش می‌دهند، آسیب‌پذیری مدیریت شهرت را نیز تشدید می‌کنند و منطق «ابزارمحور» انتقال پیام را با پرسش بنیادین روبه‌رو می‌سازند. این مقاله استدلال می‌کند که آیندۀ روابط عمومی به توانایی ایجاد تعادل میان کارآمدی فن‌آورانه و اخلاق رابطه‌ای بستگی دارد و ورود هوش مصنوعی این تنش را حادتر می‌کند. بررسی تجربۀ ایران نشان می‌دهد که روابط عمومی در ایران نیز در حال گذار از اطلاع‌رسانی سنتی به معماری ارتباط داده‌محور است، هرچند این گذار با چالش‌های ساختاری و فرهنگی روبه‌روست.

کلمات کلیدی : روابط عمومی مدیریت رابطه تحول دیجیتال رابطۀ سازمان مخاطب اخلاق روابط عمومی هوش مصنوعی