ارزیابی مقایسه‌ای روش‌های مستقیم و زیرسازه در تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی سازه‌های بتنی با ارائه دستورالعمل کاربردی برای طراحی لرزه‌ای

ارزیابی مقایسه‌ای روش‌های مستقیم و زیرسازه در تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی سازه‌های بتنی با ارائه دستورالعمل کاربردی برای طراحی لرزه‌ای

محسن همتی1 حمیدرضا ایرانی2 ابوذر میرزاخانی3 حامد ولی زاده4

1) دانشجوی دکتری ،گروه مهندسی عمران ، واحد شاهرود ، دانشگاه آزاد اسلامی ، شاهرود ، ایران
2) استادیار ،گروه مهندسی عمران ، واحد شاهرود ، دانشگاه آزاد اسلامی ، شاهرود ، ایران
3) استادیار ،گروه مهندسی عمران ، واحد شاهرود ، دانشگاه آزاد اسلامی ، شاهرود ، ایران
4) استادیار ،گروه مهندسی عمران ، واحد شاهرود ، دانشگاه آزاد اسلامی ، شاهرود ، ایران

کد IOI مقاله : ABGG-ABKEAH
محل انتشار : یازدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هشتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(11icrsie.ir)
چکیده :
    این پژوهش به ارزیابی مقایسه‌ای روش‌های مستقیم و زیرسازه در تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی سازه‌های بتنی با در نظر گرفتن اندرکنش خاک و سازه اختصاص دارد و با هدف ارائه دستورالعملی کاربردی برای طراحی لرزه‌ای انجام شده است. برای این منظور، قاب‌های بتن‌آرمه ۵، ۸ و ۱۲ طبقه با سیستم دوگانه قاب خمشی و دیوار برشی تحت چند رکورد زلزله و بر روی خاک‌های مختلف مدل‌سازی و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که لحاظ اندرکنش خاک و سازه باعث افزایش زمان تناوب اصلی بین ۱۴ تا ۳۱ درصد، افزایش تغییرمکان بام بین ۲۱ تا ۴۲ درصد و افزایش بیشینه دریفت بین‌طبقه‌ای تا ۳۶ درصد نسبت به حالت پایه صلب می‌شود. همچنین، برش پایه کل بین ۹ تا ۱۶ درصد کاهش یافت، در حالی که سهم قاب خمشی در تحمل نیروی جانبی تا ۴۵ درصد افزایش پیدا کرد. مقایسه دو روش نیز نشان داد که اختلاف نتایج در خاک‌های سخت کمتر از ۵ درصد، در خاک‌های متوسط حدود ۸ تا ۱۲ درصد و در خاک‌های نرم بین ۱۶ تا ۲۲ درصد است. بر این اساس، روش زیرسازه برای مطالعات متعارف و روش مستقیم برای شرایط بحرانی مناسب‌تر ارزیابی شد.

کلمات کلیدی : اندرکنش خاک و سازه تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی روش مستقیم روش زیرسازه طراحی لرزه‌ای سازه‌های بتنی