ارائه چارچوب یکپارچه طراحی پردیس‌های تخصصی آب با رویکرد تاب‌آوری، پایداری و نوآوری فناورانه در راستای تکمیل پروژه ملی توسعه زیرساخت‌های صنایع آب ایران

ارائه چارچوب یکپارچه طراحی پردیس‌های تخصصی آب با رویکرد تاب‌آوری، پایداری و نوآوری فناورانه در راستای تکمیل پروژه ملی توسعه زیرساخت‌های صنایع آب ایران

علیرضا جباری زاده‌گان1 پرنیان زراعتی2 مهسا کاظمی علی اکبر3 سارا بزمی4 ملیکا شیرازی5 آرتمیس حسینی6

1) مدرس و دانشجو دکتری معماری، گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول)، E-Mail:
2) دانشجو کارشناسی معماری، گروه معماری، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3) دانشجو کارشناسی معماری، گروه معماری، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4) دانشجو کارشناسی معماری، گروه معماری، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
5) دانشجو کارشناسی معماری، گروه معماری، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
6) دانشجو کارشناسی معماری، گروه معماری، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

کد IOI مقاله : ABGG-ABKFDC
محل انتشار : یازدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هشتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(11icrsie.ir)
چکیده :
    تشدید بحران‌های منابع آب، تغییرات اقلیمی و ضرورت بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، نیاز به ایجاد پردیس‌های تخصصی آب را به‌عنوان مراکز یکپارچه آموزش، پژوهش و نوآوری بیش از پیش آشکار ساخته است. با این حال، نبود چارچوبی جامع که بتواند هم‌زمان اصول تاب‌آوری، پایداری و نوآوری فناورانه را در طراحی این مجموعه‌ها تلفیق کند، یکی از مهم‌ترین خلأهای موجود در این حوزه به شمار می‌رود. هدف این پژوهش، ارائه راهکارهای راهبردی مؤثر در طراحی پردیس‌های تخصصی آب با رویکرد تاب‌آوری، پایداری و نوآوری فناورانه است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی–تحلیلی است و با بهره‌گیری از تکنیک تحلیل سوات به شناسایی و ارزیابی عوامل مؤثر بر طراحی پردیس‌های تخصصی آب پرداخته است. نتایج تحلیل نشان داد که مهم‌ترین ظرفیت‌های این مجموعه‌ها در قابلیت توسعه زیرساخت‌های پژوهشی و فناورانه، بهره‌گیری از فناوری‌های هوشمند، امکان استقرار مراکز نوآوری و برخورداری از رویکردهای معماری پایدار و تاب‌آور نهفته است. در مقابل، نبود چارچوب جامع طراحی، ضعف پیوند میان دانشگاه و صنعت، محدودیت زیرساخت‌های نوآورانه و وابستگی بخشی از فناوری‌های پیشرفته از مهم‌ترین چالش‌های موجود به شمار می‌روند. همچنین فرصت‌هایی نظیر توسعه اقتصاد دانش‌بنیان، گسترش سیاست‌های ملی در حوزه امنیت آب، پیشرفت فناوری‌های هوشمند و افزایش توجه به توسعه پایدار، زمینه مناسبی برای ارتقای عملکرد پردیس‌های تخصصی آب فراهم کرده است؛ درحالی‌که تغییرات اقلیمی، محدودیت منابع مالی، افزایش هزینه‌های زیرساختی و مهاجرت نیروی انسانی متخصص، مهم‌ترین تهدیدهای پیش روی این مراکز محسوب می‌شوند.

کلمات کلیدی : پردیس تخصصی آب توسعه پایدار تاب‌آوری نوآوری فناورانه