آینده‌پژوهی تاب‌آوری اقلیمی در شهرهای ایران با رویکرد سناریونویسی مشارکتی (مطالعه موردی: شهر شهریار)

آینده‌پژوهی تاب‌آوری اقلیمی در شهرهای ایران با رویکرد سناریونویسی مشارکتی (مطالعه موردی: شهر شهریار)

شهاب الدین طالبی1

1) کارشناس ارشد مدیریت شهری

کد IOI مقاله : ABGG-ACACFA
محل انتشار : یازدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هشتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(11icrsie.ir)
چکیده :
    تغییرات اقلیمی و تحولات دیجیتال، آینده شهرهای ایران را با عدم‌قطعیت‌های فزاینده مواجه کرده‌اند. در چنین شرایطی، سناریونویسی مشارکتی می‌تواند به‌عنوان ابزاری کارآمد برای شناسایی پیشران‌های کلیدی، ترسیم آینده‌های بدیل و تدوین راهبردهای سازگاری اقلیمی مورد استفاده قرار گیرد. پژوهش حاضر با رویکردی مفهومی و بر پایه سنتز ادبیات، چارچوبی برای آینده‌پژوهی تاب‌آوری اقلیمی با استفاده از سناریونویسی مشارکتی در شهر شهریار ارائه می‌کند. مبنای نظری پژوهش بر ادبیات پس‌نگری مشارکتی (Participatory Backcasting)، سناریونویسی محلی و رویکردهای نوین تاب‌آوری شهری استوار است. بر اساس این چارچوب، چهار سناریوی مفهومی شامل «تحول پایدار»، «بحران اقلیمی»، «تاب‌آوری دیجیتال» و «مشارکت محدود» برای آینده شهر شهریار تدوین شده است. همچنین، راهبردهایی نظیر توانمندسازی دیجیتال شهروندان، تقویت زیرساخت‌های سبز، نهادینه‌سازی مشارکت شهروندی، توسعه سامانه‌های هشدار سریع و تقویت هماهنگی نهادی به‌عنوان مسیرهای حرکت به سمت آینده مطلوب پیشنهاد می‌شود. چارچوب پیشنهادی این پژوهش می‌تواند مبنایی برای مطالعات میدانی آینده و نیز تدوین سیاست‌های ارتقای تاب‌آوری اقلیمی در شهرهای پیرامونی ایران قرار گیرد.

کلمات کلیدی : آینده‌پژوهی سناریونویسی مشارکتی تاب‌آوری اقلیمی تغییرات اقلیمی