ارزیابی کاربرد افزودنیهای ضدیخ در بهبود عملکرد بتن خودتراکم در دماهای پایین و هوای سرد
ارزیابی کاربرد افزودنیهای ضدیخ در بهبود عملکرد بتن خودتراکم در دماهای پایین و هوای سرد
یاشار استوارکشکولی1 یاسمن استوارکشکولی2
1) دانشجوی دکتری تخصصی مهندسی عمران، گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، ایران، پست الکترونیکی:
2) دانشجوی دکتری تخصصی مهندسی معماری، گروه مهندسی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج، ایران،پست الکترونیکی:
کد IOI مقاله
:
ABGG-ACADAB
محل انتشار :
یازدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هشتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(11icrsie.ir)
چکیده :
بتن خودتراکم به دلیل قابلیت جریانیابی، عبور از میان آرماتورهای متراکم و پرکردن قالب بدون ویبره، در اعضای سازهای پیچیده کاربرد دارد؛ بااینحال، بتنریزی در هوای سرد با کاهش سرعت هیدراسیون، تأخیر گیرش، افت رشد مقاومت و خطر یخزدگی زودرس همراه است. هدف این مقاله، ارزیابی مروری ـ تحلیلی کاربرد افزودنیهای ضدیخ در بهبود عملکرد بتن خودتراکم در دماهای پایین است. در این راستا، سازوکار اثر ترکیبات نیترات و نیتریت کلسیم، شتابدهندههای بدون کلرید، بازدارندههای خوردگی، مواد مکمل سیمانی و افزودنیهای حبابزا بررسی شده و پیامدهای آنها بر هیدراسیون، زمان گیرش، مقاومت اولیه، رئولوژی و دوام تحلیل شده است. نتایج منابع نشان میدهد که سامانههای افزودنی چندجزئی میتوانند در شرایط مشخص، روند کسب مقاومت اولیه و محافظت بتن تازه را بهبود دهند؛ بااینحال، افزایش مقدار افزودنی الزاماً مفید نیست و ممکن است موجب تغییر نامطلوب زمان کارپذیری، افت جریان اسلامپ یا اختلال در ریزساختار شود. در بتن خودتراکم، ارزیابی همزمان جریان اسلامپ، زمان T500، قابلیت عبور، مقاومت در برابر جداشدگی و حفظ کارایی در طول حمل و اجرا ضروری است. شواهد اختصاصی درباره بتن خودتراکم در دمای زیر صفر هنوز محدود است؛ ازاینرو تعمیم مستقیم نتایج بتن معمولی و ملات به این بتن قابل اتکا نیست. مقاله نتیجه میگیرد که انتخاب افزودنی باید بر پایه سازگاری با سیمان و فوقروانکننده، شرایط دمایی، محدودیت کلرید و آزمون طرح اختلاط انجام شود و همواره با پایش دما، عایقکاری و عملآوری مناسب همراه باشد.
کلمات کلیدی : بتن خودتراکم افزودنی ضدیخ هوای سرد هیدراسیون سیمان رئولوژی بتن یخزدگی زودرس