نقش طراحی داخلی در ایجاد حس سکونت در خانههای کوچک شهری
نقش طراحی داخلی در ایجاد حس سکونت در خانههای کوچک شهری
سپیده بابازاده سلوط1 سجاد محمدیارزاده2 زهرا سوری3
1) گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه خاتم، تهران، ایران
2) گروه معماری، واحد هنرهای اسلامی ایرانی استاد فرشچیان، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3) گروه معماری، واحد هنرهای اسلامی ایرانی استاد فرشچیان، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
کد IOI مقاله
:
ABGG-ACZBAH
محل انتشار :
یازدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هشتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(11icrsie.ir)
چکیده :
پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش طراحی داخلی در تقویت حس سکونت در خانههای کوچک شهری انجام شده است؛ موضوعی که در پی افزایش تراکم جمعیت، محدودیت زمین و تغییر الگوهای زیستی، اهمیت روزافزونی یافته است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کیفی با رویکرد توصیفی–تحلیلی است. دادهها از طریق مشاهدهی میدانی، مصاحبهی نیمهساختاریافته با ساکنان شش واحد مسکونی کوچک در شهرهای تهران و کرج، و تحلیل اسناد و منابع علمی گردآوری شدهاند. تحلیل دادهها با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی انجام گرفت تا ابعاد کالبدی، ادراکی و فرهنگی مرتبط با حس سکونت شناسایی شود. نتایج نشان داد که طراحی داخلی زمانی میتواند کیفیت زندگی را در خانههای کوچک ارتقا دهد که میان ساختار فیزیکی فضا (نور، رنگ، چیدمان) و تجربهی روانی و فرهنگی ساکنان (احساس آرامش، تعلق و حریم خصوصی) تعادلی هماهنگ برقرار شود. در این چارچوب، «خانهی کوچک» نه محدودیتی فیزیکی، بلکه فرصتی برای بازآفرینی معنا و هویت سکونت است. پژوهش حاضر تأکید میکند که طراحی داخلی انسانمحور و معناگرا، میتواند فضاهای محدود شهری را به محیطی آرام، هویتمند و دلپذیر برای زیستن تبدیل کند.
کلمات کلیدی : طراحی داخلی حس سکونت خانههای کوچک تجربهی فضا سکونت شهری روانشناسی محیطی