شهرسازی کند: بازاندیشی نظری زمان، مقیاس انسانی و کیفیت زندگی در طراحی شهری معاصر

شهرسازی کند: بازاندیشی نظری زمان، مقیاس انسانی و کیفیت زندگی در طراحی شهری معاصر

یلدا احمدی1 کوکب دهقان شیروانه ده2

1) دانشجوی دکترای طراحی شهری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد
2) دانشجوی دکترای معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر،

کد IOI مقاله : ABGG-ACZHKC
محل انتشار : یازدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هشتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(11icrsie.ir)
چکیده :
    شهرهای معاصر، تحت سیطره منطق سرعت، کارایی و رشد بی‌وقفه، به‌تدریج کیفیت‌های بنیادین زندگی شهری—تعامل انسانی، تجربه حسی مکان و پیوند با ریتم طبیعی زمان—را از دست داده‌اند. در واکنش به این وضعیت، جنبش «شهر کند» (Cittaslow) که در سال ۱۹۹۹ در ایتالیا و در امتداد جنبش «غذای کند» (Slow Food) شکل گرفت، چارچوبی نظری و ارزشی برای بازتعریف رابطه انسان، زمان و فضای شهری ارائه می‌دهد. این پژوهش با رویکردی نظری-مفهومی و مبتنی بر مطالعه اسنادی منابع بین‌المللی، به بازخوانی مبانی فکری «شهرسازی کند» و تبیین سه مولفه بنیادین آن—زمان کیفی، مقیاس انسانی و کیفیت زندگی—در طراحی شهری معاصر می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که شهرسازی کند نه به‌معنای توقف توسعه، بلکه بازتعریف ریتم، مقیاس و اولویت‌های طراحی شهری در جهت تقویت تعاملات اجتماعی، هویت محلی و تجربه زیسته شهروندان است. در پایان، چارچوبی مفهومی متشکل از اصول راهنما برای بازاندیشی رویکردهای طراحی شهری معاصر پیشنهاد می‌شود.

کلمات کلیدی : شهرسازی کند شهر کند (cittaslow) مقیاس انسانی کیفیت زندگی شهری زمان در طراحی شهری