بستر سازی مناسب در طراحی فضاهای کودک محور برای ارتقا خلاقیت

بستر سازی مناسب در طراحی فضاهای کودک محور برای ارتقا خلاقیت

نسیم سادات قدیری اصلی1 آرش محمدی فلاح2

1) دانشجو،کارشناسی ارشد مهندسی معماری،گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی ، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه،ایران
2) استادیار،گروه معماری، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران، نویسنده مسئول،

کد IOI مقاله : ABKD-ABHEKB
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی(icarcau.com)
چکیده :
    محیط های فیزیکی نقش مهمی در شکل گیری خلاقیت کودکان دارند. طراحی فضاهای کودک محور با رعایت اصول روانشناختی، زیبایی شناسی و نیازهای واقعی کودک میتواند زمینه ساز پرورش تخیل و خلاقیت در آنها شود. در جامع معاصر، اغلب فضاهای کودک با معیارهای بزرگسالان طراحی میشوند. این امر به دلیل سلسله مراتب قدرت و درک متفاوت از نیازها صورت می گیرد. کودک، بنا بر ویژگی های رشدی خود (مانند ارتفاع بدن، نیاز به تماس مستقیم با سطوح و درک حسی متفاوت ازمقیاس، رنگ، و حرکت)، نیازمند محیطی متفاوت است. نادیده گرفتن این تفاوتها می‌تواند به محدود شدن دامنه اکتشافات حسی و شناختی کودک منجر شود. از اینرو، ضرورت بازنگری درطراحی فضاهای کودک‌محور برای پرورش خلاقیت بیش ازپیش احساس می‌شود. هدف این مقاله، بررسی بسترسازی مناسب درطراحی فضاهای کودک‌محور برای ارتقای خلاقیت کودکان است که به روش توصیفی-تحلیلی بر پایه مرور منابع نظری، بانک‌های اطلاعاتی و مطالعات موردی انجام شده‌است، بررسي های عناصر مؤثر در توانمندسازی محیط‌های کودک محور را از منظر معماری تحلیل می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که عواملی مانند انعطاف پذیری فضا، مقیاس انسانی، رنگ، نور طبیعی، فضاهای تعاملی و حضور طبیعت از مهمترین مؤلفه های تحریک خلاقیت در کودکان هستند.

کلمات کلیدی : فضاهای کودک‌محور خلاقیت طراحی معماری بستر سازی طبیعت