تأثیر هندسه حیاط مرکزی بر سایهاندازی و آسایش حرارتی مسکن در اقلیم گرم و خشک
تأثیر هندسه حیاط مرکزی بر سایهاندازی و آسایش حرارتی مسکن در اقلیم گرم و خشک
محمد دهقانی1 فرناز ناظری2
1) دانشجوی دکتری معماری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان،زاهدان،ایران
2) دانشجوی کارشناسی معماری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان،زاهدان،ایران
کد IOI مقاله
:
ABKD-ACAFKF
محل انتشار :
چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی(icarcau.com)
چکیده :
چکیده
حیاط مرکزی یکی از عناصر مؤثر در معماری اقلیمی مناطق گرم و خشک است که ویژگیهای هندسی آن میتواند بر میزان دریافت تابش خورشیدی، الگوی سایهاندازی و شرایط آسایش حرارتی ساختمان تأثیر بگذارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر هندسه حیاط مرکزی بر سایهاندازی و آسایش حرارتی مسکن معاصر در اقلیم گرم و خشک است. این پژوهش با رویکرد مروری و بر پایه بررسی و مقایسه مطالعات علمی مرتبط با هندسه حیاط مرکزی، عملکرد سایهاندازی و شاخصهای آسایش حرارتی انجام شده است. در این راستا، متغیرهایی مانند شکل، ابعاد، نسبت ارتفاع به عرض، عمق، ارتفاع دیوارههای پیرامونی و جهتگیری حیاط مورد بررسی قرار گرفتهاند. یافتههای مطالعات نشان میدهد که ویژگیهای هندسی حیاط از طریق تغییر میزان محصوریت و دریافت تابش مستقیم خورشید، بر توزیع سایه و شرایط حرارتی فضاهای داخلی و خارجی تأثیر میگذارند. همچنین، افزایش عمق و ارتفاع دیوارههای حیاط، اگرچه میتواند موجب کاهش دریافت تابش خورشیدی در ساعات گرم روز شود، لزوماً در تمامی ساعات شبانهروز و شرایط اقلیمی به بهبود آسایش حرارتی منجر نمیشود. مقایسه نتایج پژوهشها نشان میدهد که عملکرد مطلوب حیاط به ترکیب متغیرهای هندسی، شرایط اقلیمی و ویژگیهای پوسته ساختمان وابسته است. در نتیجه، بهرهگیری از حیاط مرکزی در طراحی مسکن معاصر اقلیم گرم و خشک نیازمند ارزیابی همزمان هندسه، عملکرد سایهاندازی و آسایش حرارتی با توجه به شرایط اقلیمی محل پروژه است.
کلمات کلیدی : واژگان کلیدی حیاط مرکزی هندسه حیاط سایهاندازی آسایش حرارتی مسکن معاصر اقلیم گرم و خشک