پیوند معماری بومی و پایداری؛ از اصول اقلیمی تا راهکارهای طراحی

پیوند معماری بومی و پایداری؛ از اصول اقلیمی تا راهکارهای طراحی

ابوالفضل صلاحی1 طاهره صلاحی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه علامه محدث نوری، نور، ایران
2) دانشجوی کارشناسی معماری، دانشگاه علامه محدث نوری، نور، ایران

کد IOI مقاله : ABKD-ACZHAB
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی(icarcau.com)
چکیده :
    معماری بومی حاصل تعامل میان بنا، اقلیم، منابع محلی و نیازهای انسانی است و بسیاری از راهکارهای شکل‌گرفته در آن، با اصول معماری پایدار هم‌راستا هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی پیوند میان معماری بومی و پایداری و شناسایی چگونگی ارتباط اصول اقلیمی با راهکارهای طراحی، به تحلیل مطالعات انجام‌شده در این زمینه می‌پردازد. روش تحقیق، توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه‌ای و بررسی منابع علمی مرتبط با معماری بومی و پایدار است. در این راستا، اصول و عناصر مؤثر در پاسخ‌گویی بناهای بومی به شرایط اقلیمی، نحوه بهره‌گیری از منابع طبیعی و محلی و راهکارهای مرتبط با کاهش مصرف انرژی و تأمین آسایش محیطی مورد بررسی و دسته‌بندی قرار گرفتند. یافته‌ها نشان می‌دهد که جهت‌گیری و استقرار بنا، فرم و سازمان فضایی، بهره‌گیری از نور و تهویه طبیعی، استفاده از مصالح بومی و سازگاری با شرایط اقلیمی از مهم‌ترین زمینه‌های پیوند معماری بومی و پایداری هستند. این ویژگی‌ها نشان می‌دهند که تجربه معماری بومی می‌تواند فراتر از یک الگوی تاریخی، به‌عنوان منبعی برای استخراج و بازتفسیر راهکارهای طراحی در معماری پایدار معاصر مورد توجه قرار گیرد.

کلمات کلیدی : معماری بومی طراحی پایدار اقلیم راهکارهای طراحی مصالح بومی