برنامهریزی مسیرهای تخلیه و امداد در بافتهای متراکم شهری با ترکیب شبیهسازی جمعیت، ترافیک و انتشار دود
برنامهریزی مسیرهای تخلیه و امداد در بافتهای متراکم شهری با ترکیب شبیهسازی جمعیت، ترافیک و انتشار دود
فواد حسین زاده1
1) دکترای مدیریت استراتژیک
کد IOI مقاله
:
ABKD-ACZKAD
محل انتشار :
چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی(icarcau.com)
چکیده :
تخلیه اضطراری و امداد در بافتهای متراکم شهری، یکی از پیچیدهترین مسائل برنامهریزی و مدیریت بحران است؛ زیرا در این بافتها، همزمانی تراکم بالای جمعیت، محدودیت شبکه معابر، ترافیک سنگین و انتشار سریع دود، فضای تصمیمگیری را بهشدت محدود میکند. پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوبی روششناختی و یکپارچه برای برنامهریزی مسیرهای تخلیه و امداد در بافتهای متراکم شهری، با ترکیب شبیهسازی جمعیت، ترافیک و انتشار دود، تدوین شده است. این پژوهش از نوع بنیادی–کاربردی و با رویکرد روششناختی–توسعهای است و در آن چارچوبی ششمرحلهای شامل «مدلسازی جمعیت و تقاضای تخلیه»، «مدلسازی شبکه معابر و ترافیک»، «شبیهسازی انتشار دود و حرارت»، «شبیهسازی یکپارچه تخلیه و امداد»، «بهینهسازی چندهدفه مسیرها» و «تدوین راهبردهای مدیریت ترافیک اضطراری» پیشنهاد میشود. ابزارهای تحلیلی مورد استفاده شامل مدلسازی عاملبنان (ABM)، شبیهسازی دینامیک سیالات محاسباتی (CFD)، تحلیل شبکهای GIS، بهینهسازی چندهدفه با الگوریتم NSGA-II و روشهای تصمیمگیری چندمعیاره است. چارچوب پیشنهادی بر پایه چهار بعد اصلی «جمعیت و رفتار»، «شبکه و ترافیک»، «دود و حرارت» و «امداد و تخصیص منابع» و ۱۸ زیرشاخص بنا شده است. نوآوری اصلی این پژوهش، ارائه ساختاری منسجم است که بهجای بهینهسازی تکبعدی مسیرها (کوتاهترین مسیر یا سریعترین مسیر)، بهطور همزمان سه مؤلفه حیاتی «جمعیت»، «ترافیک» و «دود» را در یک مدل یکپارچه وارد میکند و مفهوم «مسیر ایمن–کارآمد» را بهجای «مسیر کوتاه» مبنای تصمیمگیری قرار میدهد. چارچوب پیشنهادی میتواند بهعنوان الگویی قابل تعمیم در برنامهریزی تخلیه و امداد در بافتهای متراکم شهری بهکار گرفته شود.
کلمات کلیدی : تخلیه اضطراری امداد و نجات بافت متراکم شهری مدلسازی عاملبنان شبیهسازی دود تحلیل ترافیک بهینهسازی چندهدفه مدیریت ترافیک اضطراری