شخصیت در سایه کمال‌گرایی: واکاوی پیوند کمال‌طلبی و سلامت روان

شخصیت در سایه کمال‌گرایی: واکاوی پیوند کمال‌طلبی و سلامت روان

زینب ناصری1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد؛ مدیریت استراتژیک منابع انسانی؛ دانشگاه تهران.

کد IOI مقاله : ABKH-ACZKZF
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم انسانی، اقتصاد، مدیریت و حسابداری(icrhema.com)
چکیده :
    کمال‌گرایی در روان‌شناسی معاصر دیگر صرفاً صفتی واحد و آسیب‌زا تلقی نمی‌شود، بلکه سازه‌ای چندبعدی است که ابعاد گوناگون آن با پیامدهای متفاوتی برای سلامت روان ارتباط دارند. نگرانی از اشتباه، تردید در اقدام و کمال‌گرایی تجویزشده اجتماعی غالباً با افسردگی، اضطراب، استرس و برخی اختلالات روان‌شناختی همراه‌اند؛ در مقابل، استانداردهای فردی بالا و سازمان‌دهی ممکن است در برخی شرایط با کارکرد سازگارانه ارتباط داشته باشند. این مقاله با مرور یافته‌های ۱۸ پژوهش خارجی، ساختار چندبعدی کمال‌گرایی و ارتباط آن با سلامت روان را بررسی می‌کند و به نقش سازوکارهایی چون سبک‌های مقابله، خودانتقادی و تعارض خود می‌پردازد. شواهد مرورشده نشان می‌دهند که کمال‌گرایی تجویزشده اجتماعی و خودانتقادی، در بسیاری از مطالعات با درماندگی روانی ارتباط برجسته‌تری دارند؛ بااین‌حال، کمال‌گرایی خودمحور در نمونه‌های غیربالینی الزاماً با پیامدهای منفی همراه نیست. بر پایه این یافته‌ها، دلالت‌هایی برای خدمات مشاوره‌ای، مداخلات درمانی و برنامه‌های پیشگیرانه در محیط‌های آموزشی مطرح می‌شود.

کلمات کلیدی : کمال‌گرایی سلامت روان افسردگی اضطراب خودانتقادی مقابله دانشجویان