از شهر خاکستری تا شهر سبز : مدل ترکیبی توسعه پاک بر پایه مهندسی آب و اکولوژی شهری
از شهر خاکستری تا شهر سبز : مدل ترکیبی توسعه پاک بر پایه مهندسی آب و اکولوژی شهری
راستین نیکنام1
1) 1- دانشجوی کارشناسی علوم و مهندسی آب دانشگاه فسا ، ایران . فارس . شیراز ،
کد IOI مقاله
:
ABZE-AAKZDD
محل انتشار :
پنجمین کنگره بین المللی مهندسی عمران ، معماری ، مصالح ساختمانی و محیط زیست(caucong.com)
چکیده :
با گسترش شهرنشینی و افزایش سطح مناطق سخت ساز، مدیریت رواناب و کاهش آلایندههای شهری به یکی از چالشهای اصلی محیط زیست شهری تبدیل شده است. سیستمهای سبز شهری شامل بامهای سبز، پارکهای بارانی و زیرساختهای زهکشی پایدار (SUDS) به عنوان راهکارهایی نوین برای کنترل حجم رواناب و بهبود کیفیت آبهای سطحی مطرح شدهاند. هدف این پژوهش، شبیهسازی عملکرد این سیستمها در کاهش رواناب و آلایندهها با رویکرد اکولوژی شهری و توسعه پاک است. برای این منظور، دادههای واقعی از منابع علمی بینالمللی و دادههای فرضی برای سناریوهای مختلف پوشش سبز و طراحی پارکهای بارانی جمعآوری و تحلیل شدند. نتایج نشان میدهد که افزایش سطح پوشش سبز و بهکارگیری سیستمهای زهکشی پایدار میتواند کاهش قابل توجهی در حجم رواناب و غلظت آلایندهها از جمله نیترات، فسفات و ذرات معلق ایجاد کند. تحلیل مقایسهای بین دادههای واقعی و شبیهسازی شده نشان میدهد که مدل پیشنهادی قابلیت پیشبینی عملکرد سیستمهای سبز در شرایط مختلف شهری را دارد. این یافتهها، اهمیت طراحی اکولوژیک شهرها و توسعه زیرساختهای سبز را در مدیریت پایدار منابع آب شهری و کاهش اثرات زیست محیطی پروژههای عمرانی تأکید میکند.
کلمات کلیدی : رواناب شهری زیرساخت سبز اکولوژی شهری کیفیت آب توسعه پایدار