مدلهای اقتصادی در برنامهریزی شهری: از تحلیل اقتصادی تا تصمیمسازی سیاستی
مدلهای اقتصادی در برنامهریزی شهری: از تحلیل اقتصادی تا تصمیمسازی سیاستی
حمیدرضا صارمی1 علی رضازاده2
1) دانشیار گروه شهرسازی ، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران،ایران
کد IOI مقاله
:
ABZE-ABCDED
محل انتشار :
پنجمین کنگره بین المللی مهندسی عمران ، معماری ، مصالح ساختمانی و محیط زیست(caucong.com)
چکیده :
برنامهریزی شهری در مواجهه با پیچیدگیهای فزاینده اقتصادی، فضایی و نهادی، نیازمند بهرهگیری از ابزارهای تحلیلی کارآمد و مبتنی بر شواهد است. در این میان، مدلهای اقتصادی بهعنوان یکی از مهمترین ابزارهای پشتیبان تصمیمسازی، نقش اساسی در تحلیل روابط میان زمین، مسکن، حملونقل و فعالیتهای اقتصادی شهری ایفا میکنند. هدف این پژوهش، تبیین جایگاه و نقش مدلهای اقتصادی در فرایند برنامهریزی شهری از طریق یک رویکرد توصیفی - تحلیلی است. بدین منظور، سیر تحول مدلهای اقتصادی از رویکردهای کلاسیک مکانیابی و تحلیلهای کلان اقتصادی تا مدلهای رفتاری، اقتصادسنجی فضایی و مدلهای تعامل کاربری زمین و حملونقل (LUTI) بررسی شده است. نتایج نشان میدهد که هرچند مدلهای اقتصادی با محدودیتهایی همچون سادهسازی واقعیت و وابستگی به فروض نظری همراهاند، اما در صورت استفاده آگاهانه و تلفیق با تحلیلهای فضایی، میتوانند نقش مؤثری در ارزیابی سیاستها، پیشبینی پیامدهای اقتصادی و ارتقای کیفیت تصمیمگیری در برنامهریزی شهری ایفا کنند. در پایان، دلالتهای سیاستی و پیشنهادهایی برای پژوهشهای آینده ارائه شده است.
کلمات کلیدی : برنامهریزی شهری مدلهای اقتصادی اقتصاد شهری تصمیمسازی