معماری فراتر از ماده: تحلیل تجربه فضایی انسان در محیط‌های متاورس (در راستای تکمیل پروژه ملی ایران ورس-اولین متاورس ایران)

معماری فراتر از ماده: تحلیل تجربه فضایی انسان در محیط‌های متاورس (در راستای تکمیل پروژه ملی ایران ورس-اولین متاورس ایران)

علیرضا جباری زاده‌گان1 امین حیدری پورافشار2 تیام شریف‌نیا3 مبینا اسدی4 امین صفا5 پری‌ناز میثاقی6 آمیتیس پسندیده7

1) مدرس و دانشجو دکتری معماری، گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول)، E-Mail:
2) کارشناسی علوم کامپیوتر، گروه ریاضیات و علوم کامپیوتر، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3) دانشجو کارشناسی معماری، گروه معماری، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4) دانشجو کارشناسی معماری، گروه معماری، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
5) دانشجو کارشناسی معماری، گروه معماری، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
6) دانشجو کارشناسی معماری، گروه معماری، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
7) دانشجو کارشناسی معماری، گروه معماری، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

کد IOI مقاله : ABZE-ABFADA
محل انتشار : پنجمین کنگره بین المللی مهندسی عمران ، معماری ، مصالح ساختمانی و محیط زیست(caucong.com)
چکیده :
    در بستر تحولات سریع فناوری و ظهور متاورس به عنوان یک فضای دیجیتال گسترده، مفهوم معماری نیز متحول شده و از محدودیت‌های فیزیکی و کالبدی فراتر رفته است. معماری در این فضاها نه تنها باید ظرفیت‌های جدید طراحی فضای دیجیتال را درک و بکار گیرد، بلکه باید با فضای فیزیکی سنتی در تعامل متقابل قرار گیرد تا تجربه فضایی انسان به صورت همه‌جانبه و یکپارچه توسعه یابد. بر همین اساس این پژوهش کیفی بر آن است تا با روش سناریونویسی به بررسی تجربه فضایی کاربران در محیط‌های متاورس و ارائه راهکارهایی جهت بهبود آن بپردازد. یافته های پژوهش اذعان می دارد که مرزهای سنتی بین دنیای واقعی و دیجیتال در حال محو شدن است. شهرهای سایبر-متاورسی نمونه‌ای از این ادغام هستند که در آن خدمات، تعاملات و تجربیات در هر دو بستر جریان یافته و هویت فضایی ترکیبی جدیدی شکل می‌گیرد. همچنین نوآوری‌های طراحی در متاورس به صورت دوسویه بر معماری فیزیکی تأثیر می‌گذارند. از یک سو، عناصر و مفاهیم دیجیتال به فضاهای واقعی منتقل می‌شوند و از سوی دیگر، تجربیات و نیازهای محیط فیزیکی، طراحی فضای دیجیتال را شکل می‌دهند. در نهایت راهکارهای کاربردی از جمله تدوین چارچوب نظری جهت ایجاد ارتباط بین معماری دیجیتال، تجربه فضایی انسان و فناوری‌های متاورس، ایجاد ابزارهای دیجیتال برای تحلیل و اندازه‌گیری تجربه فضایی کاربران در محیط‌های متاورس، بازتعریف مفاهیم کلیدی معماری مانند مقیاس، تناسبات، نور، بافت و مصالح در محیط متاورس و ... جهت توسعه معماری متاورس ارائه گردید.

کلمات کلیدی : تجربه فضایی ادراک محیط متاورس محیط دیجیتال