نقش هنرهای بومی در احیای هویت‎فرهنگی بافت‌های تاریخی(مطالعه موردی: بافت تاریخی شهر آمل)

نقش هنرهای بومی در احیای هویت‎فرهنگی بافت‌های تاریخی(مطالعه موردی: بافت تاریخی شهر آمل)

افسانه اسماعیلی1

1) کارشناس ارشد پژوهش‌هنر، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

کد IOI مقاله : ABZE-ABGBCD
محل انتشار : پنجمین کنگره بین المللی مهندسی عمران ، معماری ، مصالح ساختمانی و محیط زیست(caucong.com)
چکیده :
    بافت‌های تاریخی، بخشی ازحافظه فرهنگی وهویت شهری جوامع محسوب می‌شوند که علاوه بر ارزش‌های کالبدی و معماری، حامل لایه‌هایی از معنا، فرهنگ، خاطره جمعی و تجربه زیسته‌اند. در دهه‌های اخیر، توسعه شتاب‌زده شهری، نوسازی‌های غیرهمگون و کاهش توجه به عناصر بومی، موجب تضعیف بخشی ازهویت فرهنگی شهرهای تاریخی ایران شده است. دراین میان، هنرهای بومی به‌عنوان بخشی از میراث فرهنگی و نظام هویتی جوامع، می‌توانند نقش موثری در احیای هویت بافت‌های تاریخی ایفا کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هنرهای بومی در احیای هویت فرهنگی بافت تاریخی شهرآمل انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه‌ای و بررسی‌های میدانی است. دراین تحقیق، مفاهیمی همچون هویت شهری، حافظه فرهنگی، حس مکان و بازآفرینی شهری مورد بررسی قرار گرفته و تاثیرهنرهای بومی بر تقویت پیوند میان شهروندان و فضای تاریخی تحلیل شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که هنرهای بومی، فراتراز کارکرد زیبایی‌شناختی، دارای ابعاد فرهنگی، اجتماعی وهویتی هستند و می‌توانند موجب تقویت خوانایی شهری، افزایش حس تعلق اجتماعی و تداوم حافظه فرهنگی شوند. همچنین یافته‌ها بیانگرآن است که حضورعناصر هنری بومی در فرآیند بازآفرینی شهری، به حفظ اصالت تاریخی، تقویت هویت فرهنگی و افزایش تعامل اجتماعی در بافت‌های تاریخی بدون توجه به ظرفیت‌های فرهنگی و هنری بومی، فرآیندی ناقص خواهد بود و تداوم هویت شهری، نیازمند حفظ و بازآفرینی مولفه‌های فرهنگی و هنری در بستر تاریخی شهراست.

کلمات کلیدی : هویت فرهنگی بافت تاریخی هنرهای بومی بازآفرینی شهری حافظه فرهنگی شهرآمل