تبیین نقش معماری سبز در بهبود کیفیت محیط‌های آموزشی مهدکودک و تأثیر آن بر تقویت تعاملات اجتماعی و رشد خلاقیت کودکان

تبیین نقش معماری سبز در بهبود کیفیت محیط‌های آموزشی مهدکودک و تأثیر آن بر تقویت تعاملات اجتماعی و رشد خلاقیت کودکان

کیمیا صیادی سید محله1 علی بهنام والا2

1) دانشجوی دکتری تخصصی، گروه معماری، دانشکده هنرو معماری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
2) استادیار ،گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

کد IOI مقاله : ABZE-ABHEHK
محل انتشار : پنجمین کنگره بین المللی مهندسی عمران ، معماری ، مصالح ساختمانی و محیط زیست(caucong.com)
چکیده :
    معماری سبز به‌عنوان یکی از رویکردهای نوین در طراحی فضاهای آموزشی، نقش مهمی در ارتقای کیفیت محیط و بهبود تجربه زیستی کاربران، به‌ویژه کودکان، ایفا می‌کند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مؤلفه‌های معماری سبز در ارتقای کیفیت محیط‌های آموزشی مهدکودک و تأثیر آن بر تقویت تعاملات اجتماعی و رشد خلاقیت کودکان انجام شده است. این پژوهش با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی و با بهره‌گیری از منابع کتابخانه‌ای و اسنادی، به بررسی رابطه میان کیفیت‌های محیطی حاصل از معماری سبز، نظیر نور طبیعی، تهویه مناسب، استفاده از عناصر طبیعی، انعطاف‌پذیری فضایی و مقیاس انسانی، با ابعاد مختلف رشد اجتماعی و خلاقانه کودکان می‌پردازد. یافته‌های نظری نشان می‌دهد که طراحی مهدکودک بر پایه اصول معماری سبز، از طریق افزایش کیفیت روانی و زیست‌محیطی فضا، ایجاد فرصت‌های متنوع برای بازی، تعامل، کشف و تجربه، می‌تواند به ارتقای مهارت‌های اجتماعی، تقویت حس تعلق، افزایش مشارکت گروهی و شکوفایی خلاقیت کودکان منجر شود. در نهایت، نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه به معماری سبز به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های اثرگذار در طراحی محیط‌های آموزشی کودک‌محور تأکید دارد.

کلمات کلیدی : معماری سبز مهدکودک کیفیت محیط آموزشی تعاملات اجتماعی خلاقیت کودکان طراحی پایدار