تحلیل تأثیر طراحی معماری داخلی انسانمحور بر ارتقای خلاقیت کاربران فضاهای کار اشتراکی
تحلیل تأثیر طراحی معماری داخلی انسانمحور بر ارتقای خلاقیت کاربران فضاهای کار اشتراکی
حمید پوری1
1) لیسانس معماری، شهرداری کلانشهر تبریز ، تبریز ،ایران
کد IOI مقاله
:
ABZE-ABHGEG
محل انتشار :
پنجمین کنگره بین المللی مهندسی عمران ، معماری ، مصالح ساختمانی و محیط زیست(caucong.com)
چکیده :
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر طراحی معماری داخلی انسانمحور بر ارتقای خلاقیت کاربران فضاهای کار اشتراکی انجام شده است. با توجه به رشد روزافزون فضاهای کار اشتراکی در ایران و جهان و اهمیت خلاقیت بهعنوان موتور محرک اقتصاد دانشبنیان، پژوهش پیشرو به دنبال شناسایی مؤلفههای طراحی انسانمحور و بررسی تأثیر هر یک بر خلاقیت کاربران است. روش پژوهش بهصورت آمیخته (کیفی-کمی) با رویکرد توصیفی-تحلیلی طراحی شده است. جامعه آماری شامل کاربران فضاهای کار اشتراکی در شهر تهران و نمونه پژوهش شامل ۱۲۰ نفر از کاربران سه فضای کار اشتراکی منتخب است. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه محققساخته، مصاحبههای نیمهساختاریافته و مشاهده میدانی بوده است. یافتهها نشان میدهد که طراحی انسانمحور با سه مؤلفه اصلی انعطافپذیری فضایی، کیفیت محیطی و تعاملات اجتماعی، تأثیر معناداری بر خلاقیت کاربران دارد. مؤلفه انعطافپذیری فضایی با ضریب تأثیر ۰.۴۲، بیشترین سهم را در پیشبینی خلاقیت کاربران دارد. نتیجهگیری پژوهش بر لزوم بازنگری در فرآیند طراحی فضاهای کار اشتراکی با رویکرد انسانمحوری و توجه به نیازهای چندگانه کاربران تأکید دارد.
کلمات کلیدی : طراحی انسانمحور خلاقیت فضاهای کار اشتراکی معماری داخلی انعطافپذیری فضایی