پدافند غیرعامل شهری کوانتومی: مدیریت بحران جنگ و تابآوری زیرساختی
پدافند غیرعامل شهری کوانتومی: مدیریت بحران جنگ و تابآوری زیرساختی
دانوش نوذری1 رقیه میرزایی2 آرمیتا یزدانی3
1) دانشآموخته کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری و منطقهای، دکترای شهرسازی و موسس مرکز تکنولوژیهای شهری و مدیرعامل هلدینگ داناموند
2) کارشناس ارشد برنامهریزی شهری و منطقهای، دانشگاه تربیت مدرس و مدیر توسعه محتوای علمی و تخصصی در مرکز تکنولوژیهای شهری
3) دانشجوی کارشناسی مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف و مسئول رصد تکنولوژی و آیندهپژوهی در مرکز تکنولوژیهای شهری
کد IOI مقاله
:
ABZE-ABHGFG
محل انتشار :
پنجمین کنگره بین المللی مهندسی عمران ، معماری ، مصالح ساختمانی و محیط زیست(caucong.com)
چکیده :
وابستگی روزافزون کلانشهرها به شبکههای بههمپیوسته دیجیتال و زیرساختهای حیاتی، آسیبپذیری سکونتگاههای شهری را در برابر جنگهای ترکیبی و حملات سایبری نوین به شدت افزایش داده است. با ظهور فناوریهای کوانتومی در آینده نزدیک، تهدیدات امنیتی و محاسباتی علیه سیستمهای رمزنگاری کلاسیک و شبکههای توزیع خدمات شهری ابعاد پیچیدهای به خود خواهد گرفت. هدف اصلی این پژوهش، تبیین راهبردهای پدافند غیرعامل شهری در عصر کوانتوم و ارائه چارچوبی مدیریتی جهت ارتقای تابآوری زیرساختی و تداوم خدمات حیاتی در مواجهه با تهدیدات چندلایهای است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روششناسی، توصیفی-تحلیلی با رویکرد آیندهپژوهی و مطالعه تطبیقی است که در آن، استراتژیهای کلان کشورهای پیشرو آمریکا، چین و سنگاپور در مواجهه با چالشهای کوانتومی به صورت ساختاریافته تحلیل شدهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهد که رویکرد نوین پدافند شهری باید از واکنشهای متمایل به اقدامات پیشبینانه، پیشگیرانه و هوشمند حرکت کند. در همین راستا، یک الگوی عملکردی چرخه مدیریت بحران در سه فاز «پیش، حین و پس از بحران» ارائه شده است که ابزارهایی نظیر دوقلوهای دیجیتال، ارتباطات مش و پردازش لبهای را برای حفظ کارکرد زیرساختهای انرژی، آب، حملونقل و مخابرات یکپارچه میسازد. در نهایت، الزامات سیاستگذاری متناسب با موقعیت ژئوپلیتیک کلانشهرهای ایران جهت بهرهمندی از این الگو و زیرساختهای مقاوم پیشنهاد گردیده است.
کلمات کلیدی : پدافند غیرعامل کوانتومی مدیریت بحران جنگ تابآوری زیرساخت شهری تداوم خدمات رمزنگاری پساکوانتومی