مقایسه حساسیت ترجیحات بازی کودکان دبستانی به سن و جنسیت: تحلیلی بر پایه ترجیحات کودکان ۸ تا ۱۲ ساله منطقه ۶ شهر شیراز
مقایسه حساسیت ترجیحات بازی کودکان دبستانی به سن و جنسیت: تحلیلی بر پایه ترجیحات کودکان ۸ تا ۱۲ ساله منطقه ۶ شهر شیراز
علیرضا چناری1 مهدیه پژوهان فر2
1) کارشناسی ارشد مهندسی معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران -
2) استادیار گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه گلستان، گرگان،
کد IOI مقاله
:
ABZE-ABHHBF
محل انتشار :
پنجمین کنگره بین المللی مهندسی عمران ، معماری ، مصالح ساختمانی و محیط زیست(caucong.com)
چکیده :
بیشتر پژوهشهای موجود درباره ترجیحات بازی کودکان در پارکهای شهری، تفاوتهای جنسیتی را محور تحلیل قرار دادهاند و به ناهمگونی درون بازه سنی ۸ تا ۱۲ سال کمتر پرداختهاند؛ حال آنکه این بازه از نظر رشد حرکتی و شناختی، دورهای پرتحول است. هدف این پژوهش، بررسی تفاوتهای سنی در ترجیحات بازی کودکان دبستانی و مقایسه تطبیقی آن با اثر متغیر جنسیت است. دادهها از طریق پرسشنامهای مصور-متنی گردآوری شد. تفاوت گروههای سنی در پنج مؤلفه بنیادین ترجیحات بازی با استفاده از تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی بونفرونی بررسی گردید و سپس طی یک تحلیل تطبیقی، با اثر متغیر جنسیت (از طریق آزمون t مستقل) مقایسه شد. نتایج نشان داد که مؤلفه «بازیهای شاخص» ۰۳/۰=p) و مؤلفه «بازی مانعمحور»(۰۱/۰=p) میان گروههای سنی تفاوت معناداری داشتند. مقایسه تطبیقی نشان داد مؤلفه «بازیهای شاخص» تنها به سن حساس است، مؤلفه «بازی مانعمحور» همزمان به سن و جنسیت حساس است و سه مؤلفه دیگر -تعامل جمعی عظیم، استراحت و سلامت و حرکت دوار- به هیچیک از این دو متغیر حساسیت معناداری نشان نمیدهند. همچنین سطح کلی فعالیت بدنی خوداظهاری کودکان بر حسب سن تفاوت معناداری نشان نداد (بر اساس آزمون خیدو، ۲۱/۰=p)این یافتهها نشان میدهند اگرچه سن بر میزان کلی فعالیت بدنی کودکان این بازه تأثیرگذار نیست، اما نوع بازی مطلوب آنان یکنواخت نمیماند و مؤلفههای مختلف ترجیحات بازی، سطوح متفاوتی از حساسیت جمعیتشناختی دارند. بر پایه این نتایج، راهبردهای طراحی اختصاصی برای هر سطح از حساسیت -بهجای یک رویکرد یکسان برای کل پارک- ارائه شد.
کلمات کلیدی : پارک شهری تفاوتهای سنی تفاوتهای جنسیتی ترجیحات بازی کودکان دبستانی