نقش شبکه‌های ارتباطی مش در حفظ پایداری ارتباطات اضطراری در بحران‌های گسترده: چالش‌ها و راهکارها

نقش شبکه‌های ارتباطی مش در حفظ پایداری ارتباطات اضطراری در بحران‌های گسترده: چالش‌ها و راهکارها

امین اتحاد1 بهنام غفاری2

1) دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مهندسی ایمنی، بهداشت و محیط زیست (HSE)، دانشگاه مهرالبرز، تهران
2) دانش‌آموخته کارشناسی رشته ارتباطات، دانشگاه جامع علمی کاربردی فرهنگ و هنر آذربایجان غربی، ایران

کد IOI مقاله : ACBA-ABHKEA
محل انتشار : دوازدهمین کنفرانس بین‌المللی بهداشت، بحران و ایمنی در آلمان(hcsconf.info)
چکیده :
    در شرایط بحرانی، برقراری ارتباط سریع، مطمئن و پایدار میان واحدهای عملیاتی، مراکز فرماندهی و سازمان‌های مسئول، نقش حیاتی در کاهش خسارات انسانی و مادی ایفا می‌کند. با این حال، تجارب گذشته در مواجهه با بحران‌های طبیعی یا انسان‌ساخت مانند زلزله، سیل، طوفان یا انفجارهای شهری نشان داده‌اند که زیرساخت‌های متداول ارتباطی، از جمله شبکه‌های تلفن همراه، سیستم‌های مخابراتی و اینترنت، به‌شدت آسیب‌پذیر بوده و در بسیاری از موارد دچار اختلال یا قطع کامل می‌شوند. این وضعیت منجر به ناهماهنگی در عملیات، کاهش سرعت پاسخ اضطراری و ایجاد اختلال در تصمیم‌گیری می‌شود. در این میان، شبکه‌های ارتباطی مش (Mesh Networks) به‌عنوان یک فناوری غیرمتمرکز و انعطاف‌پذیر، امکان ایجاد و حفظ ارتباطات اضطراری بدون وابستگی به زیرساخت‌های مرکزی را فراهم می‌آورند. این شبکه‌ها با بهره‌گیری از مجموعه‌ای از گره‌های ارتباطی که به‌صورت خودکار با یکدیگر در تعامل‌اند، قادرند مسیرهای ارتباطی جایگزین ایجاد کرده و پایداری سیستم را در صورت خرابی یک یا چند گره تضمین کنند. این مقاله با هدف تحلیل ظرفیت‌ها و چالش‌های موجود در بهره‌گیری از شبکه‌های مش در مدیریت بحران، به معرفی ساختار عملکردی این فناوری، بررسی مزایا و محدودیت‌های فنی آن و امکان‌سنجی پیاده‌سازی آن در چارچوب نظام مدیریت بحران ایران می‌پردازد. همچنین با اشاره به تجارب بین‌المللی و بررسی قابلیت‌های بومی‌سازی، راهکارهایی عملی جهت استفاده از شبکه‌های ارتباطی مش در بهبود پایداری ارتباطات اضطراری ارائه می‌شود.

کلمات کلیدی : بحران ارتباطات اضطراری شبکه مش مدیریت بحران تاب‌آوری ارتباطی