نانوذرات کیتوسان حامل روغن آویشن برای کنترل سالمونلوز در جوجه‌های گوشتی: مکانیسم‌های مولکولی، بیوفیلم، مقاومت آنتی‌میکروبی و چشم‌اندازها

نانوذرات کیتوسان حامل روغن آویشن برای کنترل سالمونلوز در جوجه‌های گوشتی: مکانیسم‌های مولکولی، بیوفیلم، مقاومت آنتی‌میکروبی و چشم‌اندازها

سوگند کرمی1

1) دانشجو، دکتری عمومی دامپزشکی،گروه دامپزشکی،دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان

کد IOI مقاله : ACCD-ACAZCG
محل انتشار : دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی(carseconf.com)
چکیده :
    سالمونلوز یکی از چالش‌های مهم سلامت طیور و ایمنی مواد غذایی است و کنترل آن به‌دلیل توانایی Salmonella enterica در کلونیزاسیون روده، تشکیل بیوفیلم و کسب مقاومت آنتی‌میکروبی با دشواری‌هایی همراه است. روغن اسانسی آویشن و ترکیبات فعال آن، به‌ویژه تیمول و کارواکرول، به‌دلیل اثر بر یکپارچگی غشای باکتری، نشت یون‌های درون‌سلولی و اختلال در فعالیت‌های متابولیک، به‌عنوان عوامل ضدمیکروبی طبیعی مورد توجه قرار گرفته‌اند. بااین‌حال، فرّاریت، آب‌گریزی و تغییرپذیری ترکیب شیمیایی این روغن‌ها می‌تواند کاربرد مستقیم آن‌ها را محدود کند. نانوذرات کیتوسان، به‌واسطه ویژگی‌های سطحی، قابلیت برهم‌کنش با باکتری و امکان بارگذاری ترکیبات آب‌گریز، سامانه‌ای بالقوه برای انتقال روغن آویشن محسوب می‌شوند. اثر کیتوسان به pH، وزن مولکولی، درجه دی‌استیلاسیون و ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی ذرات وابسته است. از سوی دیگر، ژن‌هایی مانند csgD، csgA، bcsA و adrA در تنظیم و تشکیل ماتریکس بیوفیلم سالمونلا نقش دارند و سامانه‌های مقاومت، از جمله پمپ افلوکس AcrAB-TolC و پلاسمیدهای حامل ژن‌های مقاومت، می‌توانند پایداری و انتشار باکتری را افزایش دهند. مطالعات آزمایشگاهی و پژوهش‌های انجام‌شده در جوجه‌های گوشتی، ظرفیت بالقوه روغن آویشن، تیمول نانوامولسیون‌شده و نانوذرات کیتوسان حامل روغن آویشن را نشان داده‌اند؛ بااین‌حال، این فرمولاسیون‌ها از نظر ساختار و شواهد اثربخشی قابل جایگزینی با یکدیگر نیستند. مقاله حاضر مکانیسم‌های مولکولی، شواهد تجربی، محدودیت‌های ایمنی و مسیرهای پژوهشی آینده را با تأکید بر تمایز میان داده‌های آزمایشگاهی و نتایج حاصل از حیوان زنده بررسی می‌کند.

کلمات کلیدی : سالمونلوز جوجه گوشتی salmonella typhimurium نانوذرات کیتوسان مقاومت آنتی‌میکروبی