بومیسازی چارچوب ارزیابی تابآوری ساختمانهای سبز در برابر اختلالات شبکههای انرژی
بومیسازی چارچوب ارزیابی تابآوری ساختمانهای سبز در برابر اختلالات شبکههای انرژی
سمانه سمندری1 علیرضا زریناقبال2
1) کارشناس ارشد عمران گرایش سازه، دانشگاه قم، قم،
2) استادیار دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی قم، قم،
کد IOI مقاله
:
ACCD-ACZEEK
محل انتشار :
دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی(carseconf.com)
چکیده :
تکرار روزافزون اختلالات در شبکههای حامل انرژی، ضرورت بازتعریف مفهوم تابآوری در ساختمانهای سبز را دوچندان کرده است. شواهد تجربی نشان میدهند که عملکرد واقعی ساختمانها در دوران بهرهبرداری بهطور سیستماتیک از پیشبینیهای طراحی فاصله میگیرد؛ پدیدهای که «شکاف عملکردی» نامیده میشود. این پژوهش باهدف ارائه چارچوبی بومیسازیشده برای ارزیابی تابآوری عملیاتی، مدلی چهارلایه تدوین میکند. روش پژوهش، مرور ساختاریافته با رویکرد تلفیق و بومیسازی میان اسناد فنی و مقرراتی ملی ایران (مباحث ۱۳، ۱۴، ۱۸، ۱۹ با تأکید بر ویرایش ۱۴۰۴ بهویژه فصلهای ۷ و ۸ و ۲۲ و نشریات ۱۱۰، ۱۲۸، ۱۳۸، ۱۷۲، ۴۶۰ و ۴۶۱) و استانداردهای بینالمللی IECC 2024)،ISO 50001:2018، CIBSE TM54 و ASHRAE است. نوآوری بنیادین پژوهش، جابجایی کانون توجه از «اعتبارسنجی طراحی» به «ارزیابی سلامت بهرهبرداری» است. مدل پیشنهادی تابآوری را در چهار لایه پایداری حرارتی غیرفعال، تابآوری فعال و تنظیم عملیاتی، تابآوری مدیریتی-رفتاری مبتنی بر فناوریهای نوین و تابآوری یکپارچه-شبکهای واکاوی میکند. یافتهها نشان میدهند که در بافت بومی ایران، تمرکز بر کنترلهای کمهزینه غیرفعال، تنظیم دقیق سیستمها، آموزش ساکنین و بهرهگیری از فناوریهای نوین پایش و بهینهسازی، مؤثرترین راهبرد تابآوری است.
کلمات کلیدی : تابآوری انرژی شکاف عملکردی ساختمان سبز موجود مدیریت بهرهبرداری مقررات ملی ساختمان