بررسی تاثیر تمایز برند بر رقابت پذیری برند با نقش میانجی ارزش برند و بازارگرایی در شرکت مواد لبنی پگاه

خدیجه صفایی جوجاده¹ دکتر عباس احمدی²

1) مدرس دانشگاه علمی کاربردی
2) استاد دانشگاه پیامنور

کد IOI مقاله : ACEE-ACZKKC
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش در حسابداری، مدیریت، اقتصاد و علوم انسانی(meaconf.com)
چکیده :
    هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمایز برند بر رقابت‌پذیری برند با توجه به نقش میانجی ارزش برند و بازارگرایی در شرکت مواد لبنی پگاه است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر رویکرد، کمی و از نظر ماهیت، توصیفی ـ پیمایشی است. گردآوری داده‌ها به دو روش کتابخانه‌ای و میدانی انجام شد. جامعه آماری پژوهش را مشتریان محصولات شرکت پگاه در شهر بابل تشکیل دادند. با توجه به مشخص نبودن تعداد دقیق مشتریان، جامعه آماری نامحدود در نظر گرفته شد و بر اساس فرمول کوکران برای جامعه نامحدود، حجم نمونه 384 نفر تعیین شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ های استاندارد مربوط به متغیرهای پژوهش جمع‌آوری شدند. برای تحلیل داده‌ها از مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزارهای SPSS و PLS استفاده شد. نتایج نشان داد که تمایز برند بر ارزش برند، رقابت‌پذیری برند و بازارگرایی تأثیر مثبت و معنادار دارد. همچنین، ارزش برند و بازارگرایی بر رقابت‌پذیری برند تأثیر مثبت و معنادار دارند. نتایج آزمون سوبل نیز نشان داد که ارزش برند در رابطه میان تمایز برند و رقابت‌پذیری برند نقش میانجی دارد، در حالی که نقش میانجی بازارگرایی در این رابطه تأیید نشد. بر این اساس، یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که تمایز برند علاوه بر تأثیر مستقیم بر رقابت‌پذیری برند، از طریق تقویت ارزش برند نیز می‌تواند با رقابت‌پذیری برند ارتباط داشته باشد.

کلمات کلیدی : تمایز برند رقابت پذیری برند ارزش برند بازارگرایی