مروری بر تأثیر فناوریهای نوین بتن بر عملکرد، دوام، هزینه و بهرهوری تولید قطعات بتنی پیشساخته
مروری بر تأثیر فناوریهای نوین بتن بر عملکرد، دوام، هزینه و بهرهوری تولید قطعات بتنی پیشساخته
رضا محمودی1 مرتضی حقیقت2 سعید سعدفر3 محسن حاجی عباسی4
1) دانشجوی دکتری رشته مواد دانشگاه علم و صنعت
2) مدیر عامل شرکت
3) مدیر فنی و مهندسی شرکت
4) کارشناس ارشد کنترل کیفیت شرکت مانا
کد IOI مقاله
:
ACEF-ACZKGZ
محل انتشار :
ششمین کنگره بین المللی مهندسی، تکتولوژی و علوم کاربردی(etas2027.com)
چکیده :
رشد روزافزون صنعتیسازی در صنعت ساختمان و توسعه روشهای نوین ساخت، موجب افزایش کاربرد قطعات بتنی پیشساخته در پروژههای عمرانی شده است. موفقیت این سیستمها تا حد زیادی به کیفیت، دوام، سرعت تولید و هزینه تمامشده قطعات وابسته است. در دهههای اخیر، پیشرفت فناوری بتن از طریق توسعه بتنهای خودتراکم(SCC)، بتنهای توانمند(HPC)، بتنهای فوقتوانمند(UHPC)، بتنهای الیافی و مواد افزودنی های سیمانی، تحولات چشمگیری در صنعت پیشساخته ایجاد کرده است. این فناوریها با بهینهسازی طرح اختلاط، کاهش نسبت آب به مواد سیمانی، افزایش تراکم ساختار خمیر سیمان و بهبود ریزساختار بتن، تسریع در گیرش خمیر بتن موجب ارتقای خواص مکانیکی و دوام قطعات شدهاند. مطالعات نشان میدهد که استفاده از بتنهای پیشرفته میتواند مقاومت فشاری را از محدوده 25 تا 40 مگاپاسکال در بتنهای معمولی به بیش از 150 مگاپاسکال افزایش دهد. همچنین کاهش نفوذپذیری، افزایش عمر بهرهبرداری، کاهش هزینههای تعمیر و نگهداری و افزایش بهرهوری خطوط تولید از مهمترین مزایای این فناوریها به شمار میرود. در این مقاله ضمن بررسی مبانی طراحی مخلوط در بتنهای نوین، تأثیر این فناوریها بر عملکرد سازهای، دوام، اقتصاد تولید ، بهرهوری صنعت و تاثیر مواد زودگیر جهت تسریع در باز نمودن قالب قطعات بتنی پیشساخته بدون استفاده از بخار، مورد بررسی قرار گرفته است.
کلمات کلیدی : واژگان کلیدی بتن پیشساخته بتن خودتراکم بتن توانمند بتن فوقتوانمند طرح اختلاط دوام بهرهوری تولید