تحول سبک‌شناسی معماری معاصر در عصر فناوری‌های دیجیتال: بررسی نقش طراحی و ساخت دیجیتال در شکل‌گیری معماری آینده، BIM و پارامتریک

تحول سبک‌شناسی معماری معاصر در عصر فناوری‌های دیجیتال: بررسی نقش طراحی و ساخت دیجیتال در شکل‌گیری معماری آینده، BIM و پارامتریک

راحیل نخبه زعیم1

1) فارغ التحصیل کارشناسی ارشد معماری

کد IOI مقاله : ACFE-ACAADK
محل انتشار : هشتمین کنفرانس بین المللی و نهمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(9iccacs.ir)
چکیده :
    تحول دیجیتال در معماری معاصر صرفاً به جایگزینی ابزارهای ترسیم دستی با نرم‌افزارهای رایانه‌ای محدود نمی‌شود؛ بلکه منطق تولید فرم، تصمیم‌گیری طراحی، هماهنگی میان رشته‌ها، شیوه ساخت و حتی مفهوم «سبک» را دگرگون کرده است. طراحی پارامتریک و محاسباتی امکان تعریف روابط میان متغیرهای هندسی، محیطی، سازه‌ای و عملکردی را فراهم می‌کنند؛ مدل‌سازی اطلاعات ساختمان (BIM) مدل دیجیتال را از یک بازنمایی هندسی به یک زیرساخت اطلاعاتی برای طراحی، ساخت و بهره‌برداری تبدیل می‌کند؛ ساخت دیجیتال و رباتیک فاصله میان مدل و ماده را کاهش می‌دهند؛ و هوش مصنوعی و دوقلوهای دیجیتال امکان تحلیل، پیش‌بینی، بهینه‌سازی و ایجاد حلقه بازخورد میان ساختمان واقعی و مدل دیجیتال را گسترش داده‌اند. این پژوهش با رویکرد مروری ـ تحلیلی، ادبیات علمی مرتبط با سبک‌شناسی معماری دیجیتال، طراحی پارامتریک، BIM، ساخت دیجیتال، رباتیک، پایداری، دوقلوهای دیجیتال و هوش مصنوعی را بررسی می‌کند. تحلیل منابع نشان می‌دهد که مهم‌ترین تغییر سبک‌شناختی نه در «پیچیده‌تر شدن شکل»، بلکه در گذار از سبک به‌مثابه زبان بصری ثابت به سبک به‌مثابه نظام مولد، رابطه‌ای، داده‌محور و قابل بازتنظیم رخ داده است. در این رویکرد، فرم می‌تواند نتیجه تعامل پارامترهای اقلیمی، سازه‌ای، اقتصادی، اجتماعی و ساخت‌پذیری باشد. با این حال، شکاف مهارتی، وابستگی به اکوسیستم‌های نرم‌افزاری، مشکلات قابلیت همکاری داده‌ها، هزینه پیاده‌سازی، سوگیری الگوریتمی و خطر یکسان‌شدن زبان بصری از چالش‌های اصلی هستند. در پایان، چارچوبی یکپارچه با محوریت چرخه «داده ـ طراحی ـ ارزیابی ـ ساخت ـ بهره‌برداری ـ بازخورد» پیشنهاد می‌شود.

کلمات کلیدی : معماری معاصر سبک‌شناسی معماری پایدار bim طراحی پارامتریک ساخت دیجیتال