طراحی داخلی چرخه‌ای در بازسازی مسکن آپارتمانی: چارچوبی برای حفظ، جداسازی و سازگاری اجزای داخلی

زهرا وصف وند¹

1) پژوهشگر مستقل معماری داخلی

کد IOI مقاله : ACFE-ACAAKE
محل انتشار : هشتمین کنفرانس بین المللی و نهمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(9iccacs.ir)
چکیده :
    بازسازی فضای داخلی واحدهای آپارتمانی معمولاً با تصمیم‌هایی درباره تعویض پوشش‌ها، جابه‌جایی جداکننده‌ها و نوسازی تجهیزات همراه است؛ تصمیم‌هایی که بر میزان مصرف مواد و امکان تغییرات بعدی اثر می‌گذارند. این مقاله می‌پرسد چگونه می‌توان اصول اقتصاد چرخشی را به معیارهایی مشخص برای تصمیم‌گیری در طراحی داخلی مسکن ترجمه کرد. پژوهش با رویکرد کیفی، بر تحلیل اسنادی هدفمندِ استاندارد طراحی برای جداسازی و سازگاری و مجموعه‌ای از پژوهش‌های علمی مرتبط با بازسازی، اجزای داخلی و ارزیابی چرخه عمر استوار است. پس از استخراج مفاهیم مشترک، زنجیره تصمیم‌گیری «حفظ، تعمیر، بازپیکربندی، جداسازی و استفاده مجدد» صورت‌بندی شد و پنج محور ارزیابی شامل ضرورت مداخله، دوام و تعمیرپذیری، برگشت‌پذیری اتصال، سازگاری فضایی و مستندسازی اجزا پیشنهاد گردید. کاربرد تحلیلی این محورها در سه موقعیت فرضیِ دیوار جداکننده، کابینت و کف‌پوش نشان می‌دهد که انتخاب یک سامانه صرفاً بر اساس قابلیت جداسازی کافی نیست؛ کیفیت عملکردی، محدودیت‌های اجرایی و تعداد تغییرات آینده نیز باید بررسی شوند. نتیجه مقاله چارچوبی مقدماتی برای مقایسه گزینه‌های طراحی در بازسازی داخلی است، نه اثبات برتری محیط‌زیستی یک مصالح یا سامانه معین. سنجش پیامدهای واقعی آن به داده‌های پروژه، ارزیابی چرخه عمر و مطالعه فرایند اجرا نیاز دارد.

کلمات کلیدی : معماری داخلی طراحی چرخه‌ای بازسازی مسکن طراحی برای جداسازی سازگاری فضایی استفاده مجدد