آسیبشناسی جایگاه و عملکرد کارشناسان برنامهریزی در شهرداریها: شناسایی چالشها و ارائه الگوی پیشنهادی برای ارتقای نظام برنامهریزی شهری
آسیبشناسی جایگاه و عملکرد کارشناسان برنامهریزی در شهرداریها: شناسایی چالشها و ارائه الگوی پیشنهادی برای ارتقای نظام برنامهریزی شهری
امید فخرایی پور1
1) کارشناس برنامه ریزی، کارشناس ارشد GIS
کد IOI مقاله
:
ACFZ-ACZGED
محل انتشار :
اولین کنفرانس تحقیقات کاربردی در مديريت،اقتصاد و علوم انسانی (carmeh.ir)
چکیده :
نظام برنامهریزی شهری در ایران با وجود برخورداری از پیشینه نهادی چنددههای، همچنان با شکاف عمیقی میان جایگاه حرفهای کارشناسان برنامهریزی و انتظارات نظام مدیریت شهری مواجه است. این مقاله با اتخاذ رویکردی آسیبشناسانه، به تحلیل جایگاه و عملکرد کارشناسان برنامهریزی در ساختار شهرداریها میپردازد. استدلال اصلی مقاله آن است که کارشناسان برنامهریزی در شهرداریها نه به مثابه عاملان تولید دانش راهبردی، بلکه بهعنوان مجریان رویههای بودجهای و اداری درک میشوند و همین درک نهادی، منشأ بسیاری از ناکارآمدیهای نظام برنامهریزی شهری است. با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی مبتنی بر مرور نظاممند اسناد و پژوهشهای داخلی و بینالمللی، چالشها در چهار خوشه مفهومی دستهبندی شدهاند: چالشهای ساختاری-نهادی، چالشهای دانشی-روشی، چالشهای سازمانی-سرمایه انسانی، و چالشهای فرایندی-ارتباطی. در پایان، الگویی سهسطحی برای ارتقای جایگاه کارشناسان برنامهریزی پیشنهاد میشود که بر ارتقای ساختار سازمانی به سطح «سازمان برنامهریزی کارشناسمحور»، بازتعریف هویت حرفهای کارشناس بهعنوان «میانجی دانش و تصمیم»، و نهادینهسازی مکانیزمهای یادگیری سازمانی و مشارکت ذینفعان استوار است
کلمات کلیدی : برنامهریزی شهری کارشناس برنامهریزی آسیبشناسی سازمانی شهرداری ظرفیتسازی نهادی