حكمراني خوب و پايداري اكوسيستم هاي طبيعي
حكمراني خوب و پايداري اكوسيستم هاي طبيعي
محمد مشاري1
1) عضو هيئت علمي دانشكده محيط زيست، دانشگاه تهران
کد IOI مقاله
:
ACZE-ACACBE
محل انتشار :
دهمین کنگره بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(10icsda.ir)
چکیده :
حكمراني خوب از جمله مباحث مطرح در زمينه توسعه كشورهاست . حکمرانی خوب شاخصی است که از اواسط دهه 90 میلادی به وسیله بانک جهانی طراحی شد تا دولتها را از دیدگاه توجه آنها به مردم و جایگاه اجتماعی و اقتصادی طبقه بندي نماید. این شاخص برای 177 کشور محاسبه شده است و به طورکلی از نظر تهیهکنندگان این بانک اطلاعاتي، حکمرانی دارای سه مؤلفه است: فرایند انتخاب، عزل و نظارت بر مسئولان حکومتی و حکومت، ظرفیت دولت برای تدوین درست و اجرای مؤثر سیاستها و احترام شهروندان و دولت به نهادهایی که تعاملات اجتماعی و اقتصادی میان آنها را اداره می کنند. مقاله پيش رو سعي دارد با استفاده از مفاهيمي چون: نظريه سيستم ها، تقسيم حكمراني به سه بخش دولت، جامعه مدني و بخش خصوصي، توجه به ارزش هاي انساني، استفاده از مفهوم پايداري اكوسيستم، قابليت هاي نظام سياسي در مديريت صحيح، حاكميت قانون و كنترل و مبارزه با فساد و با توجه به هدف حكمراني خوب، پيوندهاي بين حكمراني خوب و حفاظت از محيط زيست را معرفي نمايد. از نگاه اين مقاله، محیط زیست وقتی در حال تعادل است که عوامل تشکیل دهنده آن از نظر کمی، کیفی و ارتباطی در شرایط مناسبی قرار گرفته باشند. آنچه که موجبات عدم تعادل محیط زیست را فراهم آورده و یا آنرا تهدید می نماید، بطور کلی تخریب یا آلودگی محیط زیست است. منشاء و عامل اصلی آلودگی و تخریب محیط زیست انسان و عملکرد وی می باشد. مشابه اين موضوع در حكمراني نيز وجود دارد. چنانچه دخالت هاي نسنجيده و منفعت طلبانه انسان در اين فرايند همراه با تبعيض، انحصار، فساد، نقض قوانين، عدم مشاركت مردم، عدم شفافيت و پاسخگو نبودن دولت ها باشد، زمينه را براي حكمراني بد فراهم مي نمايد. بر اساس يافته هاي اين تحقيق حكمراني خوب از مسير نهادهاي مدني، حاكميت قانون و كنترل و مبارزه با فساد موجب پايداري و تعادل اكوسيستم خواهد شد.
کلمات کلیدی : حكمراني خوب اكوسيستم پايداري محيط زيست