تحلیل روند سالانه و تغییرات مکانی پوشش گیاهی دشت میاندوآب طی سالهای 2017 تا 2026 با استفاده از تصاویر ماهوارهای لندست و شاخص NDVI
تحلیل روند سالانه و تغییرات مکانی پوشش گیاهی دشت میاندوآب طی سالهای 2017 تا 2026 با استفاده از تصاویر ماهوارهای لندست و شاخص NDVI
فهیمه امامی پیری1
1) کارشناسی ارشد هیدروژئومورفولوژی، دانشگاه زاهدان، ایران
کد IOI مقاله
:
ACZE-ACACDD
محل انتشار :
دهمین کنگره بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(10icsda.ir)
چکیده :
پوشش گیاهی یکی از مؤلفههای مهم محیط طبیعی است که تغییرات آن میتواند بیانگر تحولات محیطی و تغییرات شرایط بهرهبرداری از اراضی باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تغییرات زمانی و مکانی پوشش گیاهی دشت میاندوآب طی دوره ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶ انجام شده است. در این پژوهش، از تصاویر ماهوارهای لندست ۸ و ۹ و شاخص تفاضل نرمالشده پوشش گیاهی (NDVI) در محیط سامانه اطلاعات جغرافیایی استفاده شد. بهمنظور برآورد مساحت پوشش گیاهی، آستانه NDVI بزرگتر از ۰٫۲ در نظر گرفته شد و تغییرات مکانی شاخص نیز از طریق تفاضل مقادیر NDVI در سالهای ابتدا و انتهای دوره و طبقهبندی آن در سه طبقه کاهش، تغییر اندک و افزایش بررسی شد. نتایج نشان داد که مساحت پوشش گیاهی در طول دوره مطالعه با نوسانات سالانه همراه بوده است؛ بهطوریکه بیشترین مساحت پوشش گیاهی با ۴۲۳٫۱۳ کیلومترمربع در سال ۲۰۲۴ و کمترین مقدار با ۳۵۰٫۰۴ کیلومترمربع در سال ۲۰۲۵ ثبت شد. همچنین، مساحت پوشش گیاهی در سال ۲۰۲۶ به ۴۲۲٫۲۰ کیلومترمربع رسید که نسبت به سال ۲۰۱۷ افزایش نشان میدهد. بررسی تغییرات مکانی نیز مشخص کرد که طبقه کاهش NDVI با مساحت ۳۳۱٫۶۵۶۳ کیلومترمربع و سهم ۴۳٫۵۴ درصد، بیشترین گستره را در محدوده مورد مطالعه به خود اختصاص داده است؛ درحالیکه سهم طبقات تغییر اندک و افزایش NDVI بهترتیب ۳۴ و ۲۲٫۴۶ درصد بوده است. در مجموع، نتایج بیانگر وجود نوسانات زمانی و ناهمگنی مکانی تغییرات پوشش گیاهی در دشت میاندوآب است و ضرورت پایش مستمر این تغییرات را برای مدیریت پایدار منابع طبیعی و اراضی کشاورزی نشان میدهد.
کلمات کلیدی : دشت میاندوآب سنجش از دور شاخص ndvi پوشش گیاهی تغییرات مکانی تصاویر لندست