از تحلیل هوشمند تا مزیت رقابتی: نقش قابلیتهای پویای مبتنی بر هوش مصنوعی در مدیریت راهبردی
از تحلیل هوشمند تا مزیت رقابتی: نقش قابلیتهای پویای مبتنی بر هوش مصنوعی در مدیریت راهبردی
محمد رحیمی1
1) فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مدیریت MBA، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران، ایران
کد IOI مقاله
:
ACZF-ACADFA
محل انتشار :
ششمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، آموزش و پرورش و توسعه کسب و کار(6icmba.ir)
چکیده :
گسترش هوش مصنوعی ظرفیت سازمانها را برای تحلیل دادهها، پیشبینی تغییرات محیطی و پشتیبانی از تصمیمگیری راهبردی افزایش داده است؛ بااینحال، دسترسی به ابزارهای هوش مصنوعی بهتنهایی مزیت رقابتی ایجاد نمیکند. هدف این مقاله، تبیین سازوکارهایی است که از طریق آنها منابع هوش مصنوعی میتوانند به قابلیتهای سازمانی و پیامدهای راهبردی تبدیل شوند. مقاله با اتکا به نظریه قابلیتهای پویا و دیدگاه مبتنی بر منابع، چارچوبی مفهومی ارائه میکند که در آن نقش هوش مصنوعی در سه فرایند شناسایی فرصتها، بهرهبرداری از فرصتها و بازپیکربندی منابع بررسی میشود. چارچوب همچنین کیفیت داده، سرمایه انسانی، یادگیری سازمانی، حاکمیت هوش مصنوعی و پویایی محیط را بهعنوان شرایط زمینهای مؤثر در این رابطه در نظر میگیرد. استدلال اصلی آن است که ارزش راهبردی هوش مصنوعی نه از مالکیت فناوری، بلکه از توانایی سازمان در ترکیب آن با دانش انسانی، فرایندهای تصمیمگیری، بسیج منابع و یادگیری مستمر ناشی میشود. مقاله چهار گزاره نظری برای پژوهشهای آتی تدوین و میان منابع فناورانه، قابلیتهای پویا، خلق ارزش، تصاحب ارزش و مزیت رقابتی تمایز برقرار میکند. از آنجا که جستوجو و غربالگری نظاممند مطالعات برای این نسخه انجام نشده است، مقاله بهعنوان سنتزی مفهومی و پیشنهادی عرضه میشود، نه گزارش یک مرور نظاممند تکمیلشده. ارزیابی اعتبار روابط پیشنهادی مستلزم مرور شفاف ادبیات و آزمون تجربی است.
کلمات کلیدی : هوش مصنوعی مدیریت راهبردی قابلیتهای پویا مزیت رقابتی یادگیری سازمانی تحول دیجیتال