خودتنظیمی یادگیری، سبکهای تدریس و روانخوانی در مدارس کمبرخوردار و چندپایه: یک مدلیابی معادلات ساختاری چندسطحی
خودتنظیمی یادگیری، سبکهای تدریس و روانخوانی در مدارس کمبرخوردار و چندپایه: یک مدلیابی معادلات ساختاری چندسطحی
نرگس جزء توسلی1 پوریا پرویزی2
1) 1- کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان، ایران،
2) 2- کارشناسی ارشد مهندسی صنایع، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر، ایران،
کد IOI مقاله
:
ACZF-ACAFCH
محل انتشار :
ششمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، آموزش و پرورش و توسعه کسب و کار(6icmba.ir)
چکیده :
چکیده
زمینه و هدف: روانخوانی، توانایی خواندن متن با سرعت، دقت و لحن مناسب است و پلی میان رمزگشایی واژهها و درک خواندن محسوب میشود. ضعف در روانخوانی در سالهای نخست تحصیل میتواند انگیزش خواندن و پیشرفت تحصیلی را تحت تأثیر قرار دهد. در بافتهای کمبرخوردار و مدارس چندپایه، شناسایی عواملی که بدون نیاز به منابع گسترده بتوانند روانخوانی را بهبود بخشند، اهمیت دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه چندسطحی خودتنظیمی یادگیری (سطح دانشآموز) و سبکهای تدریس (سطح کلاس) با روانخوانی دانشآموزان پایه سوم ابتدایی شهرستان ایجرود انجام شد.
روش: پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی با طرح چندسطحی بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان پایه سوم مدارس دولتی شهرستان ایجرود در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای دو مرحلهای، ۱۲ مدرسه، ۳۸ کلاس و ۳۸۵ دانشآموز (۱۹۸ دختر و ۱۸۷ پسر) وارد نمونه شدند. ابزارها شامل پرسشنامه خودتنظیمی یادگیری، پرسشنامه شیوههای آموزشی معلم (TEP-Q) و یک متن داستانی ۱۵۰ کلمهای برای سنجش روانخوانی بود. دادهها با مدلیابی معادلات ساختاری چندسطحی در Mplus 8.4 تحلیل شدند.
یافتهها: ضریب همبستگی درونکلاسی روانخوانی ۰.۱۸ بود. خودتنظیمی یادگیری رابطه مستقیم مثبت و معنادار با روانخوانی داشت (β=0.42, p<0.01). در سطح کلاس، سبک کودکمحور در مقایسه با سبک معلممحور رابطه مثبت و معنادار با روانخوانی نشان داد (β=0.31, p<0.01). اثر تعاملی خودتنظیمی × سبک کودکمحور مثبت و در مرز معناداری بود (β=0.12, p=0.04)؛ یعنی رابطه مثبت خودتنظیمی با روانخوانی در کلاسهای کودکمحور قویتر بود. مدل نهایی ۳۸٪ از واریانس درونکلاسی و ۲۲٪ از واریانس بینکلاسی روانخوانی را تبیین کرد.
نتیجهگیری: روانخوانی دانشآموزان در بافت کمبرخوردار هم به خودتنظیمی یادگیرنده و هم به سبک تدریس معلم وابسته است. بهبود روانخوانی نیازمند رویکردی چندسطحی است که همزمان تقویت خودتنظیمی دانشآموزان و حرکت معلمان بهسوی شیوههای کودکمحور را در نظر بگیرد. با توجه به طرح همبستگی، نتایج باید رابطهای و نه علی تفسیر شوند.
کلمات کلیدی : واژگان کلیدی خودتنظیمی یادگیری سبک تدریس روانخوانی مدلیابی معادلات ساختاری چندسطحی مدارس چندپایه