پدیده خروج خاموش و کاهش دلبستگی شغلی کارکنان

پدیده خروج خاموش و کاهش دلبستگی شغلی کارکنان

ویداقاسمی1 دکتر سپیده جعفری2

1) ویداقاسمی
2) دکتر سپیده جعفری

کد IOI مقاله : ACZF-ACAGHE
محل انتشار : ششمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، آموزش و پرورش و توسعه کسب و کار(6icmba.ir)
چکیده :
    پدیده خروج خاموش در سال‌های اخیر برای توصیف وضعیتی به‌کار رفته است که در آن کارکنان، بدون ترک رسمی سازمان، مشارکت خود را به الزامات تعریف‌شده شغل محدود می‌کنند و از پذیرش مسئولیت‌های داوطلبانه و تلاش‌های فراتر از نقش فاصله می‌گیرند. هدف مقاله حاضر، تبیین نسبت میان خروج خاموش و کاهش دلبستگی شغلی و شناسایی زمینه‌های سازمانی مؤثر بر شکل‌گیری این وضعیت است. پژوهش با رویکرد مروری ـ تحلیلی و با اتکا به ادبیات کلاسیک دلبستگی شغلی، فرسودگی و کناره‌گیری از کار و نیز مطالعات نوظهور مرتبط با خروج خاموش انجام شده است. یافته‌های تحلیلی نشان می‌دهد خروج خاموش ممکن است حاصل تعامل ادراک بی‌عدالتی، نقض قرارداد روان‌شناختی، فشارهای شغلی مزمن، کمبود منابع حمایتی، ضعف کیفیت رهبری و کاهش معناداری کار باشد. همچنین کاهش انرژی، اشتیاق و جذب‌شدگی در کار می‌تواند زمینه روان‌شناختی محدودشدن مشارکت اختیاری را فراهم کند. در پایان، راهبردهایی مانند تقویت عدالت سازمانی، بازطراحی شغل، حمایت سرپرست، قدردانی منصفانه، گفت‌وگوی مستمر و فراهم‌سازی فرصت رشد برای پیشگیری و مدیریت این پدیده پیشنهاد می‌شود.

کلمات کلیدی : خروج خاموش دلبستگی شغلی کناره‌گیری روان‌شناختی عدالت سازمانی مدیریت منابع انسانی