ارزیابی چرخه حیات (LCA) حمل‌ونقل ریلی پرسرعت در ایران

ارزیابی چرخه حیات (LCA) حمل‌ونقل ریلی پرسرعت در ایران

امین اتحاد1 قربانعلی دزواره2 سعید حکمت منش3 فرشته عزیزی4

1) دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مهندسی ایمنی، بهداشت و محیط زیست HSE، دانشگاه مهرالبرز
2) استادیار گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مهرالبرز
3) دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مهندسی ایمنی، بهداشت و محیط زیست HSE، دانشگاه مهرالبرز
4) دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مهندسی ایمنی، بهداشت و محیط زیست HSE، دانشگاه مهرالبرز

کد IOI مقاله : ACZH-ABHHFC
محل انتشار : سومین همایش ملی و نمایشگاه چالش‌های محیط‌زیستی: نقش صنعت، معدن و جامعه در گسترش حکمرانی سبز(https://nce.modares.ac.ir)
چکیده :
    با افزایش روزافزون تقاضای حمل‌ونقل در ایران و اثرات منفی زیست‌محیطی ناشی از استفاده گسترده از خودروها و هواپیماها، توسعه حمل‌ونقل ریلی پرسرعت به‌عنوان جایگزینی پایدار و کم‌اثر، اهمیت فزاینده‌ای یافته است. با این حال، بررسی جامع اثرات زیست‌محیطی کل چرخه عمر این سیستم در ایران محدود است و خلأهای علمی قابل توجهی وجود دارد. این پژوهش با هدف تحلیل چرخه حیات (LCA) حمل‌ونقل ریلی پرسرعت در ایران و شناسایی مراحل بحرانی اثرات زیست‌محیطی انجام شده است. مطالعه حاضر یک تحقیق تحلیلی-توصیفی مبتنی بر LCA با پیروی از استانداردهای ISO 14040 و ISO 14044 است. محدوده سیستم شامل طراحی و ساخت زیرساخت‌ها، تولید ناوگان، بهره‌برداری، نگهداری و پایان عمر پروژه می‌باشد. داده‌ها از منابع رسمی سازمان‌های حمل‌ونقل، گزارش‌های مهندسی و مطالعات پیشین جمع‌آوری شد و با نرم‌افزار SimaPro تحلیل گردید. شاخص‌های ارزیابی شامل مصرف انرژی، انتشار گازهای گلخانه‌ای، آلودگی هوا، اثرات بر منابع آب و خاک و آلودگی صوتی بوده است. نتایج نشان می‌دهد بیشترین اثرات زیست‌محیطی مربوط به مرحله ساخت زیرساخت‌ها و تولید ناوگان است، در حالی که بهره‌برداری ریلی به دلیل مصرف انرژی کمتر و انتشار پایین‌تر آلاینده‌ها نسبت به حمل‌ونقل جاده‌ای، نقش کاهش‌دهنده‌ای در اثرات محیطی دارد. نقاط بحرانی شامل مصرف بالای مصالح ساختمانی و انرژی الکتریکی در ایستگاه‌ها و خطوط راه‌آهن شناسایی شد. تحلیل حساسیت نشان می‌دهد با استفاده از مصالح سبز و بهینه‌سازی مصرف انرژی، اثرات منفی به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد. تحلیل LCA نشان می‌دهد حمل‌ونقل ریلی پرسرعت می‌تواند به‌عنوان جایگزینی پایدار برای حمل‌ونقل بین‌شهری در ایران عمل کند، مشروط بر آنکه طراحی، ساخت و بهره‌برداری آن با تمرکز بر کاهش اثرات زیست‌محیطی بهینه‌سازی شود.

کلمات کلیدی : ارزیابی چرخه حیات حمل‌ونقل ریلی پرسرعت اثرات زیست‌محیطی انتشار گازهای گلخانه‌ای بهینه‌سازی انرژی