ساختارپذیري حیاتی براي استدلال نهایی در مقطع دکتراي ریاضی

ساختارپذیري حیاتی براي استدلال نهایی در مقطع دکتراي ریاضی

محمداسماعیل نیکفر1

1) دکترای تخصصی ریاضی محض، دبیر ریاضی، آموزش وپرورش منطقه ۴، تهران، ایران

کد IOI مقاله : ADDG-ACAEGB
محل انتشار : دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم(https://www.cseconf.ir/2nd)
چکیده :
    رویکرد مسئله سادهتر، بسیار مهم قلمداد شده و حتی بینش راهحل سازنده، حاصل کار فراگیران خواهد بود. به طور کاملتر، چکیده میتوان اذعان نمود که آنها از پیشرفت خویش، شهود فرهیخته و اعتماد به نفس رو به رشد طبیعی در تعامل با ریاضیات، قدردانی کردهاند. بدین ترتیب، آنها درك نمودهاند که تجربه ریاضی آنها، منحصرا با این که آیا آنها مفاهیمی را حفظ کردهاند یا خیر، تعیین نشده، بلکه نتیجه پژوهش متفکرانه آنها بوده که حتی توسط زبانی براي تحقیق پشتیبانی شده است. بدین ترتیب، آنها در وجود خویش قدرت را یافت و قادر به تعامل سازنده با ریاضیات خواهد نمود. اثباتهاي رسمی و سنتی ریاضی نیز همان مشکل اساسی زبان را داشته که شامل تصمیمات اکتشافی در قالب شکلدهی و ساختارپذیري حیاتی براي استدلال نهایی نبودهاند. در حالی که یک اثبات اهداف بسیاري را دنبال کرده، اما در اصل، ارتباطی قلمداد شده که با حسن نیت توسط متخصصان رشته ارائه شده، هدف آن ارتقاي ریاضیات به عنوان یک دانش در حال توسعه بوده و درك خواننده را عنصر اساسی این رشته معرفی کرده است. از منظر این دیدگاه، اگرچه اتخاذ یک رویکرد بیطرفانه و اخلاقی هنگام مباحثه در مورد سازمانها و ارتباطات آسان نموده است اما این امر به سادگی یک گزینه نبوده است. اخلاق بایستی به عنوان اولین اصل ارتباط قرار گیرد.

کلمات کلیدی : آموزش عالی تحقیق غیررسمی تحقیق در دکترا اثبات رسمی تصمیم اخلاقی