خلاقیت و فرمهای ریاضی: دیالکتیک ذهن و اثبات در مقطع دکتری
خلاقیت و فرمهای ریاضی: دیالکتیک ذهن و اثبات در مقطع دکتری
محمداسماعیل نیکفر1
1) دکترای تخصصی ریاضی محض، دبیر ریاضی، آموزش وپرورش منطقه ۴، تهران، ایران
کد IOI مقاله
:
ADGE-ACAEEE
محل انتشار :
مجله علمی تخصصی علوم و مهندسی در هزاره سوم جلد ۹ شماره ۵(https://www.omjournal.ir/fa/downloadpaper.php?pid=530)
چکیده :
خلاقیت، استدلال غیررسمی و تبادل پویای ایدهها، قلب تپنده آفرینش، تحقیق، نویسندگی و خلق در بستر ریاضیات را تشکیل داده است. در این رده از رویکردها، مفهوم یک شیء منتسب به ریاضیات، از مرزهای مرسوم، برای ارائه رسمی، فراتر رفته و حتی در قلمرو ایدهآل در نظر گرفته میشود. زیرا دربرگیرنده مقصود، مراحل خلاقانه مهم و سفر اثباتکننده خواهد بود که ایجاب میکند که امکان بالقوه را برای نیل به استدلالها، مناظرات، بینشهای اکتشافی، تجسمهای زیباییشناختی و عناصر روایی، در بر دارد. در این مقاله، دو چارچوب مفهومی، به نام حسابان اثبات، رویدادهای مبتنی بر دو گونه استدلال در ریاضیات، ارائه شده است، با این وجود، دیدگاههای متمایز، اما، به هم پیوستهای پیرامون تفکر غیررسمی، خلق دانش و اثبات در ریاضیات معرفی، مطرح و اذعان شدهاند. با پیروی از این دو دیدگاه، ماهیت اشیاء ریاضی، نقوش متنوع اثباتکنندگان و حتی تاثیر عوامل اجتماعی و کثرتگرا در شیوهها و رویکردهای اثبات مورد بررسی قرار گرفته است. از محفل و طریق این تحلیل، هدف، ایجاد ترکیبی بوده است که بتواند توضیح دهد که چگونه ابعاد خلاقانه، اجتماعی و فرهنگی ارائه شده در این دو نوع رویکرد، قادر هستند که با تقویت متقابل یکدیگر، در یک واحد کل، گرد هم درآیند. این سنتز نظری، کاوشی هستیشناختی را در بر میگیرد که جوهره و وجود اشیاء ریاضی را به عنوان موجودیتهای پویا، که توسط فرآیندهای شناختی خلاق و گفتگوهای تعاملی، شکل گرفتهاند، ارائه میدهد.
کلمات کلیدی : فرم ریاضی خلاقیت ریاضی اثبات مبتنی بر استدلال استدلال غیررسمی زیباییشناسی ریاضی تعامل ذهن و شیء