احیای اکوسیستم و شتردوکوهانه: الگویی برای احیا با استفاده از طبیعت

احیای اکوسیستم و شتردوکوهانه: الگویی برای احیا با استفاده از طبیعت

منیره اژنک1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد علوم دامی گرایش تغذیه دام، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی واحد اردبیل ایران

کد IOI مقاله : AZAA-AZDBBK
محل انتشار : اولین کنگره بین‌المللی احیاء بوم‌شناختی بر پایه طبیعت (با تأکید بر صیانت از شتر دوکوهانه)(neruma.ir)
چکیده :
    هدف از این مقاله بررسی اهمیت شتر دوکوهانه در احیای اکوسیستم‌ها و نقش آن به عنوان مدلی برای حفاظت و مدیریت مبتنی بر طبیعت است. این مقاله بر اساس مطالعات و پژوهش‌های انجام شده پیرامون موضوع، به بررسی راهکارهای مختلف احیای اکوسیستم‌ها با استفاده از شتر دوکوهانه و تاثیرات مثبت آن بر تنوع زیستی و پایداری محیط زیست می‌پردازد. شتر دوکوهانه با قابلیت تطبیق‌پذیری بالا و توانایی بقا در شرایط سخت، می‌تواند نقش مهمی در بهبود و احیای اکوسیستم‌های خشک و نیمه‌خشک ایفا کند. مطالعات نشان می‌دهد که این گونه به واسطه تاثیرات مثبت خود بر چرخه‌های غذایی و کمک به حفظ تنوع زیستی، می‌تواند به‌عنوان یک عنصر کلیدی در استراتژی‌های احیای اکوسیستم مورد استفاده قرار گیرد. این مقاله با مرور مطالعات پیشین، به تحلیل نقش شتر دوکوهانه در مدیریت منابع طبیعی و حفاظت از محیط زیست می‌پردازد. یافته‌ها حاکی از آن است که استفاده از شتر دوکوهانه در برنامه‌های احیای اکوسیستم می‌تواند به بازگشت پوشش گیاهی، بهبود کیفیت خاک و افزایش تنوع زیستی منجر شود. همچنین، این گونه می‌تواند به کاهش فشار بر منابع طبیعی کمک کرده و نقش مهمی در پایداری اکوسیستم‌ها ایفا کند. در نهایت، مقاله به جمع‌بندی نتایج پژوهش‌ها پرداخته و پیشنهاداتی برای استفاده از شتر دوکوهانه در برنامه‌های حفاظت زیست‌محیطی و احیای اکوسیستم‌ها ارائه می‌دهد. این پیشنهادات می‌توانند به سیاست‌گذاران و مدیران منابع طبیعی کمک کنند تا برنامه‌های موثرتری برای حفاظت و مدیریت اکوسیستم‌ها تدوین کنند.

کلمات کلیدی : احیای اکوسیستم تنوع زیستی حفاظت زیست‌محیطی شتر دوکوهانه مدیریت منابع طبیعی پایداری اکوسیستم