ریسک های جغرافیایی و گردشگری پایدار در مناطق کویری (مطالعه موردی: خور و بیابانک)
ریسک های جغرافیایی و گردشگری پایدار در مناطق کویری (مطالعه موردی: خور و بیابانک)
نسرین کاظمی1
1) استادیار گروه مدیریت و اقتصاد گردشگری، دانشکده گردشگری، دانشگاه تهران
کد IOI مقاله
:
AZAA-AZEBAC
محل انتشار :
اولین کنگره بینالمللی احیاء بومشناختی بر پایه طبیعت (با تأکید بر صیانت از شتر دوکوهانه)(neruma.ir)
چکیده :
گردشگران به دنبال فرار از روزمرگی، آرامش یا ماجراجویی هستند. بااینحال، مطالعات گردشگری تنوعی از ریسکها را نشان میدهد که تهدیدی برای گردشگران هستند. بنابراین، ایمنی و امنیت اصلیترین نگرانیهای گردشگران است و هرگونه خطری میتواند تصمیم و تمایل آنها برای سفر به مقصدی را تحت تأثیر قرار دهد؛ صرفنظر از اینکه این خطرات واقعی باشند یا فقط در تصور گردشگران وجود داشته باشند. گردشگری بیابانی که اغلب با ماجراجویی همراه است، ذاتاً همراه با طیف وسیعی از ریسکهای جغرافیایی است. در حالی که پیشینه تحقیق نشاندهنده ریسکهای مختلف در گردشگری است، درک جامعی از آنها از دیدگاه جغرافیایی، به ویژه در محیطهای بیابانی و کویری، ارائه نمیدهد. این مطالعه به بررسی ریسکها و دستهبندی آنها از دیدگاه جغرافیایی در منطقه خور و بیابانک میپردازد. با انجام تحلیل سیستماتیک و مصاحبه با راهنمایان تور، شش دسته ریسک اصلی شناسایی شدند: ریسکها با منشا هواشناسی، زمینشناسی، مرتبط با فعالیتهای گردشگری، حیاتوحش، زیستبوم گیاهی و انسانی. ریسکهای هواشناسی شامل گرمازدگی، کمآبی، کاهش آب بدن، سرمازدگی، آلودگی هوا و آب است. ریسکهای زمینشناسی شامل طوفانهای شن (گم شدن و انحراف مسیر در اثر طوفان شن و محو جاده، نفوذ شن به ریه و ایجاد مشکل در دستگاه تنفسی، اثرات شن بر بینایی و شنوایی) و ریزش کوه در چشمه آب گرم گرمه است. ریسکهای مرتبط با فعالیتهای گردشگری ناشی از فعالیتهایی مانند سقوط از شتر به هنگام شترسواری، آفرود (چپ شدن مونورهای ATV و ماشینهای آفرود، تصادف گردشگران با این وسایل) و ریسکها به هنگام بازدیدهای میدانی (سقوط از پشتبام قلعه بیاضه یا سقوط در خندق قلعه) است. ریسکهای ناشی از حیاتوحش منطقه (تصادف با شتر و سایر حیوانات بومی منطقه، گازگرفتگی توسط شتر، نیش و گزش حشرات). ریسکهای ناشی از زیستبومی گیاهی (گیاهان سمی) تهدیدات دیگری است. در نهایت، ریسکهای ناشی از زیستبوم انسانی شامل مسمومیت غذایی، رفتار غیردوستانه مردم محلی، سطح پایین استانداردهای بهداشتی و تعارض فرهنگی است. یافتهها میتوانند برای توسعه استراتژیهای کاهش خطر، افزایش ایمنی گردشگری و کمک به توسعه پایدار مقاصد بیابانی مورد استفاده قرار گیرند.
کلمات کلیدی : ریسکها مقصدها بیابانی و کویری گردشگری پایدار جغرافیا خور و بیابانک