بازیافت آسفالت به روش گرم-درجا: مقایسه فناوری های رایج بمنظور توسعه فناوری بومی متناسب با شرایط اقلیمی ایران
بازیافت آسفالت به روش گرم-درجا: مقایسه فناوری های رایج بمنظور توسعه فناوری بومی متناسب با شرایط اقلیمی ایران
احمدرضا امینیان1
1) کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک گرایش تبدیل انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان، ایران -
کد IOI مقاله
:
AZAE-AZFAEC
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی مهندسی عمران ، معماری ، مصالح ساختمانی و محیط زیست(caucong.com/4th)
چکیده :
بازیافت روکش های آسفالت جاده ایی به روش گرم-درجا یا HIR یکی از روش های رایج در بازیافت آسفالت بعنوان قابل بازیافت ترین ماده مهندسی است که توسل بدان باعث صرفه جویی میلیون ها دلار در تطویل عمر مفید انواع روسازی های جاده ایی شهری و بین شهری می گردد. ساختار یک روسازی جاده ایی از چندین لایه تشکیل شده است که لایه بتن آسفالتی نازکترین بخش آن را تشکیل داده و بیشتر از سایر لایه ها در معرض خستگی ناشی از انتقال حرارت تابشی و نفوذ رطوبت قرار دارد. از زمان بحران نفت در اواسط دههی هفتاد میلادی، هنگامیکه هزینه های اجرای طرح های زیرساختی مانند جاده ها، خیابان ها، اتوبان ها، و... بالا رفت و علیالخصوص قیمت قیر با جهشی چندبرابری مواجه شد، بازیافت آسفالت به یکی از مهمترین دغدغه ها در امر نگهداری، بهسازی، و حتی ساخت جادهها تبدیل شد. بازیافت آسفالت به چندین روش قابل انجام است که از آن میان با توسل به فناوری HIR تمامی مراحل نوسازی روکش تخریب شده آسفالت در همان محل انجام گرفته و بدین ترتیب، استفاده از مواد نو در فرآیند بازسازی آسفالت به حداقل می رسد. چهار روش بمنظور گرمادهی به روکش آسفالت در این فناوری متصور است که در این مقاله سعی شده است ضمن مطالعه و مقایسه روش های مختلف حاصل از شرکت های صاحب سبک در زمینه فناوری HIR از سراسر دنیا، از میان روش های مختلف گرمادهی، بهترین روش متناسب با شرایط اقلیمی ایران و براساس معیارهایی چون نوع سوخت، اثر حرارتی، اجتناب از بیش-گرمایش، و گرادیان حرارتی در اعماق مختلف آسفالت پیشنهاد داده شود.
کلمات کلیدی : آسفالت بازیافت گرم درجا فناوری همرفت تابش